n parcasinin bashina düshmesi neticesinde hushunu itirmishdi.Anam ise,tüstünün ona verdiyi bihushluqdan olacaqki,oyanamayaraq,yerindece alovlar icerisinde qalmishdi......Amma,ne idi bu yangina sebeb?Ne?Qisa qapanma?Qaz sizmasi?Ne?..Hec kim bile-bilmedi.Bunun sebebini hec bir kes bilmedi...O gece,bir fevral gecesi,men,öz yataq otagimda yatdigimdan,atam meni tez evden cixardigindan olacaq ki,mene hec bir shey olmamishdi...Anam ise yataq otaginda alovlar icinde qalmishdi.Tek,tenha...

O gün,mehz ele o gun,anami o xestexana otainda itirdim.Hekimin tek baxishindan her sheyi anlamishdim.Bunu anlayaraq,hekimin yaxasina yapishib, "yalan deyirsen" deye qishqirmaga bashladim.Aglim derk etmirdi bunlari.Sesim,ah,nalem,honkûrtülerim bûtün xestexanani bürûshdü.Ne edirdim,bilmirdim.Bu xeber qarshisinda ne edile bilerdiki?..Men heyata tutunma sebebimi itirmishdim.Qebul etmek istemirdim bunu.Müxtelif narkotik analgetiklerle meni sakitleshdirmishdiler.Bir qeder sakitleshdiricinin tesiri altinda yatdiqdan sonra,oyandiqda,bu analgetikin tesirinden,keyimish kimi idim.Elece,gòzumu bis nøkteye dikmish,baxirdim,düshunurdum...Cani,Anam...Bir bedbaxt hadise aldi seni menden...Ebediyyen...O gözel gözlerini ebediyyete yumdun.Bir zamanlar mene sevincle,sevgiyle baxan shefqet dolu gözlerini ebediyyete yumdun.Meni,sensizliye mehkum etdin...Men indi ne edecem?Men senden sonra kime ANA deyecem.Yerini bir kimse evez edecekmi?..Bir kimse yerini eylemez evez,ana...Hec kim...Sen yoxsan artiq bu dunyada.Menim dünyamda yoxsan...indi,men derdlerimi kiminle bølûshecem'?..

Senden so yarim yashamagin ne oldugunu øyrendim,artiq...Senden sonra dunyalarin yukunu dawidim ciyinlerimde.Yoxlugunda her gun qovrularaq...Her gun ,olub-olub dirilerek,..Her gun min bir ezab severek...Soyuq bir qish gunu itirdim seni,ANA...O gunden qelbimin istiliyi de getdi ,.Senin hesretinden aglamaqdan,gozlerimin nuru da.. Yastigimin altinda bir resmin var..Her gece opubde , yuxuya getmeye calishdigim resmin...Bezen