danishardim.Yashadiqlarim hec asand bir xhey deyildi.Lakin,insan,her sheye oyreshirmish.Aciya,kedere,goz yashina.Hetda,qebir dashina...Bezen Kenani dushunerdim,xatirlardim.Artiq,evvelki kimi sevmirdim onu...Eslinde sevirdim.Sadece unutmushdum.Cunki,men deyishilmishdim.Evvelki Leyla olsam,SEVGiLiMi esla unuda bilmezdim.Amma,heyatin mend oynadigi oyunlardan sonra,mende deyishilmishdim.Acimasiz,qeddar biri olmushdum,artiq...insanlardan,insaniyyetden uz dondermishdim...Heyat menden,mende insanlardan uz dondermishdim...

Asef,iki ay oncesine qeder Bakida olsada,lakin,bir andaca,hec gozlenilmeden yoxa cixdi.Asefden ne bir ses,ne de seda geldi.O inadci Asefe ne oldu goresen?..Her halda,seylerinin nafile,neticesiz oldugunu anlayib,yeniden Shekiye geri donmushdu.En azindan canim nu heyatda ,bir tepegoz divden qurtulmushdu...Muemmali bir gedish...Bu gedishe ise men cox sevinmishdim...

BARARSA...Bahar ilede artiq elaqe qurmur,onu ozumden uzaqlashdirirdim.Etrafima bedbaxtliq sacdigimi dushunurdum.Ozum xoshbext ola bilmediyim kimi,etrafimdakk insanlarida xoshbext ede bilmirdim...Evvelki Leyladan ferqli olaraq,indiki Leyla tam ferqli idi.Bir zamanlar,men,Leyla,her sheye susardimsa,artiq, ele deyildi.Evveller mulayim idimse,artiq,acidil,kobud biriydim.Ve artiq,ayaqlarimi yere qetiyyetle basan biri idim.Heyat meni bele olmaga mecbur etmishdi......Her kesin qelbini qirdigimdan,olarda,Baharinda qelbini qiraram,onu inciderem deye qorxurdum...Menim ucun,bir tek men var idim bu heyatda...

Seher,saat 07:30...Telefonumun,saat zengine yuxudan oyandim.El-uzumu yuduqdan sonra,xefif bir makiaj edib,beyaz yaxaliqli bir koynek,qisa,qara rengli etek,topuqlu bir ayaqqabi ve kicik qara canta ile ciddi ish qadini obrazi yaradaraq,evdem cixmaga hazirlasharken,Emine xanimin menim ucun telashla seher yemeyi hazirladigini gordum.....hmmmm.......Niye menim ucun bunlari edirdiki?Nye mene ana shefqeti gostermeye calishirdiki?......Meni gorecek,guler uzle:
-Qizim,yemek yemeden evden