e tenhayam?-deye...Etrafimda yuzlerle insan var.Amma,tenhayam.Dushunceler meni deli edir...Sonra her dushuncelerin sonunda bir heqiqeti anlayiram...."SEN YOXSAN"....Her sheyin sebebi bu imish....Yoxlugun imish....Bunu anlayiram...Sonra,daha cox ezab cekirem.Heyatima dahada cox nifret edirem.Heyat dahada bir sixici gelir.Sonra,bir sukut cokur...Oz-ozumle tenha,bash basha qaliram.Ve o zaman anlayiramki,sen,bir daha qayitmayacaqsan....Amma,bu anlayish bir nece sanielikdir.Senin yoxlugunu qebul etmek bu qeder qisadir yeni menim ucun...Senin yoxlugunu hec bir zaman qebul etmeyecem.Cunki,sen varsan.Sen bax burda,yanimdasan.Mene en duz yollari gosterirsen.Meni pisliklerden cekindirirsen.....Yaddashimdan her sheyi silmishem.Butun heyatimi.Hec bir shey xatirlamiram.Yalniz seninle olan gunlerim qalib beynimde.Yalniz,sen...Cunki,men senden once yox idim,SEVGiLiM...Meni sen var etdin.Yeni men seninle var oldum...
Men hey yaziram SEVGiLiM...icimdekileri kagizlara boshaldiram.Hec danishmiram.Hec vaxtda danishmayaca.Cunki,onlar mene inanmirlar.Varligina hec inanmirlar.Meni,deli hesab edirler.Verdikleri o iyrenc dermanlarla,bagladiqlari bu beyaz xestexana otaginda,mene seni unutduracaqlarini sanirlar...Amma,men seni hec vaxt unutmaram....Yaddashimdan silinmemen ucun her sheyi yuzlerle tekrar edir,her ani beynimde biraz daha kopyalamaga calishiram.Sene deye bilmediklerimi kagizlara yaziram.Yazimin evvelind demishdim."HEYAT COX SIXICI GELIR" deye.Xatirladin?SEVGiLiM,eslinde yalan dedim.Heyat deyil,bu otaq,bu beyaz divarlar sixici gelir.Hemde,ustume-ustume...Yanima o qeder insan gelir ki...Amma,men hec birini tanimiram.Mene baxib,aglayanlar bele olur.Amma,niye?..Meni,delimi,bedbextmi sanirlar?Oysa,men o qeder xoshbextem ki...Sadece bir sheye uzuurem...Kashhki mektublarima cavab yazsan...SEVGiLim,niye yazmirsan ki?:(BIlmirem...Seni unutmamaga cox sey gosterirem.Hec vaxtda unutmayacam.Mene inan...Belke,bir gun bu xestexanadan bele cixacam.O zaman daha serbest olariq.Sene daha cox