Həzrət Fatimə (s.ə) imam Hüseynə (ə) hamilə
olduğu vaxt imamın şəhadəti və Kərbəla
hadisəsi bilinirdi. Təvəllüd gecəsi imam
Hüseynin (ə) pak vücudu həzrət Peyğəmbərə
(s) veriləndə o həzrət ilk öncə bu uşağın
Kərbəlada şəhadətindən və Aşura
hadisəsindən danışdı. Peyğəmbər (s) öz
həyatı boyunca Kərbəla hadisəsini tez-tez
xatırlamışdır. Bu rəvayətlər bəzən Ümmü-
Sələmədən, bəzən Aişə də daxil olmaqla
Peyğəmbərin (s) digər xanımlarından nəql
olunmuşdur.
Nəql edirlər ki, həzrət Peyğəmbər (s) Hüseyni
(ə) öpən vaxt buyurdu: “İndi Cəbrail mənim
yanımdadır və deyir ki, bu övladın şəhadətə
çatar; belə bir qətl bəşər tarixində
görünməmişdir və onun köməkçiləri də
şəhid olar. Cəbrail hətta Hüseynin (ə) şəhid
olacağı yerin torpağını mənə göstərdi.”
Rəvayətlərdə nəql olunur ki, həzrət
Peyğəmbər (s) zövcəsi Ümmü-Sələməyə bu
torpaqdan bir ovuc verib buyurdu: “Nə vaxt
bu torpaq qana dönsə, bil ki, Hüseyn şəhid
olmuşdur.”
Peyğəmbərdən (s) soruşurlar ki, bu körpənin
nə üçün boğazından və sinəsindən
öpürsən? Həzrət (s) buyurur: “Mən qılınc
yerlərini öpürəm.” (“Bihar”, c. 44, s. 261) Bu
nöqtələr sünnə əhli tərəfindən də nəql
olunmuşdur.
Bu sözlərin arxasında hansı sirr dayanır?
Peyğəmbəri (s) bu xəbərin təkrarına vadar
edən onun sevgisi idimi? Əgər Peyğəmbəri
(s) bu təkrarlara sövq edən yalnız daxili
hisslər idisə, nə üçün daha fəzilətli Əmirəl-
mömininin (ə) mehrabda şəhadəti haqqında
danışılmırdı? Nə üçün Peyğəmbər (s) tez-tez
Əlinin (ə) şəhadətini yada salmırdı?!
Əmirəl-mömininin (ə) şəhadət xəbəri həzrət
Peyğəmbərdən (s) iki dəfə nəql olunmuşdur.
(“Əmali-Səduq”, s. 93: “Əl-məclisul-işrun”) Bu
xəbərlərdən biri şəban ayının sonundakı
cümə xütbəsinə təsadüf edir. Bu xütbədə
ramazan ayı vəsf olunur. Həmin məclisdə
həzrət Əli (ə) ayağa qalxıb Peyğəmbərdən (s)
soruşur: “Bu ayda hansı əməl daha
fəzilətlidir?” Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur:
“Günahdan pəhriz.” Sonra Peyğəmbər (s)
sözünə belə davam edir: “Sanki bu ayda
səcdə halında ikən