da
fərqlər var. Gərək Hedges
"Xatirələr Kitabı" ında, gərəksə
də Anna saysız dəfə kəllənin
özlərinə aid olduğunu sirrli
hekayəsi ilə birgə saysız dəfə
təkrarlamışlar idi. Lakin,
nədənsə Muzeylər bunu
bilməməzliyə gəlirdi. Eynilə
British Museumun qeydlərində
görünən, cadu və dəhşət
kainatının ən qorxulu kitabı
"Necronomicon" un muzey
səlahiyyətliləri tərəfindən rədd
edilməsi nümunəsində olduğu
kimi. Kristal mütəxəssisi Frank
Dorland, kəlləni götürərək 7 il
müddətlə araşdırdı, köhnəliyini
anlamaq üçün Hewlett-Packard
Electronic' e apardı və kristal
kəlləni osilatörlerde test
etdirdi. Kəllənin köhnə olduğu
qəti idi amma minlərlə illik olub
olmadığı aydın ola bilmədi lakin
heç olmasa 300 illik olduğu qəti
idi. Elə isə bu bir dini obje ola
bilərdi və şəxsiyyəti bilinməyən
bir qrup rahib tərəfindən
saxlanmışdı. Bəlkə, kəhanət
sahəsində istifadə edilirdi,
kristal kürə nümunəsi kimi.
Nəticə olaraq Dorland,
Hedgesin kəlləni Orta Şərqdən
gətirmiş ola biləcəyini və
Templar Cəngavərləri' nə aid
olduğunu ifadə etdi, Hedges
yəqin gerçəyi saxlayırdı.
Əslində bu iddia Mayalardan
daha maraqlı idi. 1118də Səlib
yürüşləri dövründə qurulan
Templar Təriqəti qaranlıq bir
əfsanə idi. Quru cadu, seksual
ayinlər, İsanın rəddi, cinlərə
tapınmaq kimi mənfi
mövzularla məşğul olduqları
üçün sanki lənətlənmişlər idi.
Tapındıqları pislik gücünün adı
isə Babhomet' ti və bu güc bir
kəllə ilə işarələnirdi. Dorlandın
yanaşması bu idi və Dorland
kəlləylə əlaqə yaratdıqdan
sonra qəribələşdi. Qəribə zəng
səsləri eşidirdi, fövqəladə bir
xor ilahilər söyləyirdi və
kəllənin içinə baxdığında başqa
kəllələr, yüksək sarp dağlar,
barmaqlar və üzlər görürdü.
Son bir qeyd kəllənə haradan
şüa versəniz verin yalnız iki
gözündən çıxır.. Və Bügünkü
texnologiya bu qədər