yeməyə bismillahla başlayarkən Əmirxana da xatırladırdı.
- Mənim qəlbim təmizdir - deyib ötüşdürürdü.
Aynur ərinin bu etinasızlığına çox kədərlənirdi. Onun üçün dua edirdi. Allahım...- deyərdi, ərimi çox sevirəm. Onun qəlbinə iman işığı sal, qəflət yuxusundan oyandır.
Bir gün də beləcə dua edərkən Əmirxan çıxmışdı qarşısına, dişlərini ağartmışdı:
- Xeyir ola, kimin üçün dua edirsən?
- Sənin üçün... - dedi Aynur.
- Allah bilir, məni də özün kimi bismillahçı edəcəksən ha... - dedi, işi zarafata saldı.
Bir axşam yenə üzbəüz oturmuşdular, çay içirdilər. Əmirxan qəzet oxuyurdu.
Atnur onun üzünə baxaraq nəzakətlə:
- Qəzeti mənə verə bilərsənmi, Əmirxan, əzizim - dedi.
Əmirxan əvvəlcə duruxdu, sonra oxuduğu qəzeti uzatdı.
- Əlbəttə, buyur.
Aynur təşəkkür etdi.
Əmirxan təəccüblə üzünə baxdı.
- Yəni indi bu nə deməkdir?
Aynur dərin köks ötürüb:
- Hansı hərəkətim xoşuna gəldi? Qəzeti çəkib əlindən almağımmı, yoxsa xahişlə istəməyimmi? - deyə soruşdu.
- Əlbəttə xahiş etməyin...
- Bax bismillah da belə bir şeydir, Əmirxan - deyə davam etdi Aynur.
- Bütün dünya, kainat, nəfəs aldığımız hava... hər şey Allaha aiddir. Bizim canımız belə... Hər şey - hamısı nemətdir. Biz də bismillah deyirik, Allah izni ilə danışırıq, yeyirik, içirik, yaşayırıq. Həyatımız da gözəlləşir. Xoşbəxt oluruq. Nemətlərin fərqinə varırıq... Allahımıza şükür edirik.

Əmirxan sadəlövhcəsinə baxdı, sonra gülərək başını aşağı saldı.
Aynur sözünə davam etdi:
- Bismillah bizim qalxanımızdır... Bismillah desək, bizə heç nə olmaz. Bəla yaxın gəlməz. Bismillah ilə başladığımız işlərdə xeyir olar. Çünki Bismillah hər xeyirin başıdır. Bismillahla qoyduğumuzəşyalar qorunur.
Əmirxan qəhqəhə çəkib güldü
- Aynur, həqiqətən, bunlara inanırsanmı?
- Əlbəttə...
- Yəni mən pul kisəmi Bismillah deyərək bir yerə, nə bilim bir küçəyə atsam, heç bir şey olmayacaq, eləmi?
- Ürəkdən inanırsansa, əlbəttə...
Əmirxan güldü.
- Əzizim, səni çox sevirəm. Kaş ki, bu sadəlövhlüyün olmaya idi... - dedi, sonra