a gülməyə davam etdi:
- Demək, Bismillah desəm, bir şey olmayacaq, hə.
Bir gün ağlına bir fikir gəldi: Arvadına bir oyun quracaq və Bismillah məsələsinə birdəfəlik son qoyacaqdı.
Düşündü, daşındı və planını həyata keçirməyə qərar verdi.
Bir axşam evə gəldi, arvadını yanına çağırdı. Sonra cibindən bir dəstə pul çıxardaraq ona uzatdı. Aynur pulları görüb təəccübləndi:
- Bunlar sənə haradandır? - deyə soruşdu.
- Üzümünü ye, bağını soruşma - deyə ötüşdürdü Əmirxan.
Aynur narahat oldu.
Əmirxan:
- Bu pulları çox gizli bir yerdə saxla. Kimsə görməsin, kimsə oğurlamasın. Maddi ehtiyatımız olsun. Bəlkə gələcəkdə maşından - zaddan alarıq - dedi.
- Yaxşı, amma bu pullar...
- Qulaq as - deyə davam etdi Əmirxan, bu puldan hətta mən istəsəm , verməyəcəksən. Onun yerini təkcə sən biləcəksən, səndən başqa kimsə bilməyəcək.
- Yaxşı - dedi, Aynur və pulları götürdü, baxdı, baxdı:
- Əmirxan, haradan aldın bunları?
- Qazandım.
- Haradan? Necə?
Əmirxan cavab verməkdə çətinlik çəkdi:
- Eyy. Qazandım da. Sonra səni başa salaram. Sən dediyimi elə.

O gecə Aynur narahat oldu. Əri pulları əmanət etmişdi, saxlamasını istəmişdi. Özü belə istəsə, verməməsini söyləmişdi. Çiyninə bir yük düşmüşdü.
Bir an düşündü:
Mən də Allahıma əmanət edirəm. O qoruyar.
Yataq otağına keçdi, pulları bir bezə bükdü, sonra sandığı açıb Bismillah deyib dərin bir yerə qoydu.
- Allahım, Sənə əmanət oldu - dedi.
Aynur pulları sandığa qoyarkən, Əmirxan da bir küncdən gizlicə onu izləyirdi.
- Qoru görək. Qoru. Bismillah da de. Görək sənin bu Bismillahın pulları necə qoruyur - deyə düşündü.

Aynur yuxuda ikən Əmirxan yerindən qalxdı və sandığı açdı. İçindəki pulları götürdü.
Baxçaya çıxdı, torpağı qazdı, bezə bükülmüş pulları yerə basdırdı.
İstehza ilə güldü:
- Bismillah qoruyacaqmış... - deyə rişxəndlə güldü.
- Belə batil inanclardan qurtulması üçün bu dərsə ehtiyacı var - deyə mızıldandı.
Səhər Əmirxanın kefi kök idi. Yoldaşı səhər yeməyi hazırlayarkən o fit çalırdı:
- Aynur - dedi.