Xəyanət etmək sevgiyə, sevgisiz həyat nədir deyə bilmərəm, amma bir əsgər həyatını danışım, sözlərimlə mənim barışın. Bu cür sevgidən ölüm yaxşıdır.
Qızsız oğlan qala bilməzdi, qız onsuz ömür sürməzdi. Ayrılıq vaxtıdır artıq. Və o an. Çağırış vərəqəsi gəldi. Qız ağlayaraq dilləndi: "Gözləyəcəyəm səni 1 il 6 ay".

Günlər keçdi, aylar ötdü. Oğlan, "Artıq az qaldı, amma mina ayağımı aparıb, alov üz, gözümü yandırıb. Gözləyirsənmi məni?" deyə ilk məktubunu yolladı. Cavabı səbirsizliklə gözlədi əsgər. Və budur, əsgərin yanına bir oğlan yaxınlaşıb, "məktubun var" dedi. Əsgər sevindi və dərhal məktubu oxumağa başladı və yavaş yavaş məktubdakı sözlər göz yaşları ilə yuyuldu. Məktubda yazılmışdı: "Ayağın yoxdu, üzün nə haldadır ALLAH bilir səni sevmirəm daha nəyimə lazımsan ayaqsız. Yaxşısı məni unut!".

Və beləliklə 1 il 6 ay tamam olur və oğlan qayıdır. Oğlanla qız qarşı qarşıya gəldilər. Qız oğlanı görəndə dillənə bilmədi. Oğlan ordan uzaqlaşdı və başqa şəhərə getmək üçün qatara mindi. Artıq bu şəhərdə yaşaya bilməzdi. Qatar yerindən tərpənən kimi, bir qız saxlayır qatarı və o qız , həmin qız idi. Oğlana yalvarır, "Məni bağışla xahiş eləyirəm" deyə. Amma oğlan "Özünə başqa sevgi tap, üzümə bax nə gündədi, ayağım yoxdur mən sənin nəyinə lazımam axı? Özüvə başqa sevgi tap!" deyə. Və oğlan yenidən qatara qayıdır...

Xəyanət etmək sevgiyə, sevgisiz həyat nədir deyə bilmərəm, amma bir əsgər həyatını danışdım sizə...