bir neçə silahdaşı meydana gedib şəhid oldu. Növbə Abdullahın oğlu Vəhəbə çatdı. Bəzi mənbələrdə Vəhəbin nəsrani (xristian) olub, sonradan İmam Hüseynin (ə) dəvəti ilə müsəlmanlığı qəbul etdiyi yazılıb. Zənnimizcə, bu, həqiqətə uyğun deyil. Bu məlumata inananlar Vəhəbi Abdullah ibn Ümeyrin oğlu deyil, fərqli bir şəxs hesab edirlər. Vəhəb 12 nəfər piyadanı və 19 nəfər süvarini cəhənnəmə vasil edəndən sonra onun hər iki qolunu kəsib, şəhadətə çatdırdılar. Bəzi mənbələrdə Ümmi-Vəhəbin öz oğlu Vəhəbdən
sonra yuxarıda təsvir edilən şəkildə öldürüldüyü xəbər verilir. 9. Kərbəlanın qanlı zöhr namazı Kərbəlada gərgin döyüş bir neçə saat idi ki, davam edirdi. Artıq zöhr namazının vaxtı çatmışdı. Əbu Sümamə Seydavi adlı səhabə İmama xitab edərək söylədi: “Səni öldür¬mək arzusunda olan bu düşmənlər öz məqsədlərinə doğru yaxınlaşırlar. Mən öz qanıma qəltan olub ölməyincə buna imkan verməyəcəyəm. Amma çox istərdim ki, bu son zöhr namazımı sənin imam¬lığınla qılım”. İmam vaxtı öyrənmək üçün səmaya baxdı və Əbu Sümaməyə buyurdu: “Namazı yadıma saldın. Allah səni namaz qılanlar və Onu zikr edənlər cərgəsində qərar versin!” İmam sağ qalan səhabələri iki hissəyə ayırdı. Əvvəlcə birinci hissə o həzrətin imamlığı ilə zöhr namazını (xovf namazı şəklində) qıldı. Bu zaman ikinci dəstə düşmənin hücumunu dəf etmək üçün hazır vəziyyətdə durmuşdu. Sonra eyni qayda ilə ikinci dəstə namaz qıldı. Namaz gedişində iki səhabə – Səid ibn Abdullah Hənəfi və Züheyr ibn Qəyn Bəcəli İmam Hüseyni (ə) ox və nizələrdən qoruyurdu. Namaz bitər-bitməz Səid ölümcül yaralı halda yerə yıxıldı. Son nəfəsində gözlərini açıb: “Ey Peyğəmbə¬rin nəvəsi, əhdimə vəfa etdimmi?” - deyə soruşdu. İmam ona belə cavab verdi: “Bəli, sən məndən də əvvəl cənnətə gedirsən”. Yazırlar ki, Səid ibn Abdullahın bədənində saysız nizə yarası vardı, bütün bunlardan əlavə, bədəninə 13 ox dəymişdi.