yaşayacaqsan. Nece? Artıq? Ancaq mən ora getmək istəmirəm! Mən onu sevirəm! Mən onsuz qala bilmərəm! Ana: Mən gəlmişdim səni xəbərdarlıq edim. Bugün sənin sonuncu günündü onunla. Və ana gədəndə sanki arxadan ağ qanadları açıldı və mələk kimi uçdu getdi. Səhər həmişəki kimi tibb bacısı gəldi, o analizlərin cavabını gətirmişdi və cavablar da heç xoş deyildi. Bu zaman sevgililər yenə palatada yalnız qaldılar və qız dedi Mən bu gecə öləcəm. . O inanmadı: özünü divarlara çırparaq ağlamağa başladı: sən ölə bilməzsən, sən sağalacaqsan, hərşey yaxşı olacaq!!! Xahiş edirəm bugün mənim son günümdü yanımdan ayrılma, istəyirəm bütün günümü səninlə keçirdim. Oğlan bilmirdi nə desin, nə etsin sadəcə olaraq ağlayırdı, sanki ürəyi döyünmürdü. Bu zaman o dedi: gəl gözəl günlərimizi yada salaq, o xoş xatirələri və mən sadəcə olaraq səni öpəcəm.... Sən xoşbəxt olmalısan sən mənə söz vermisən. Ağlamayaq mənim son günümdə. İstəyirəm bu günümü sevinc içərisində keçirim. Bütün günlərini onlar bir yerdə keçirdilər. Amma artıq günəş batmaq üzrə idi. Oğlanın gözlərindən yaş sel kimi gedirdi.... - mən səni buraxa bilmərəm, səni itirmək istəmirəm. - Yəqinki belə olmali idi, belə daha düzgündü. - Mən getsəm də, həmişə yanında olacam, sənə işlərində kömək edəcəm, səni həmişə izləyəcəm. Söz verirəm!!! Birdən qızın pulsu dayandı. Və sanki ruhu bədənindən ayrılaraq göylərə uçdu. Həkimlər tez qaçaraq gəldilər, amma artıq gec idi Ürək döyünmürdü. Qız hiss elədi ki, kimsə onun əlindən tutdu-bu onun anası idi. Xahiş edirəm ana bir neçə dəqiqə də qoy qalım getmiyim. - Qızım artıq vaxtdır biz getməliyik!!! Qız sonuncu dəfə sevgilisinə baxdı. Sanki onda da anasında olduğu kimi qanadları əmələ gəldi. Oğlan sanki dəli kimi olmuşdu hələ də inana bilmirdi. Lakin qız söz verdiyi kimi onu tərk etmədi. Onun ruhu hər gün onun yanında idi və sanki onu izləyirdi. O hər gün qızı düşünürdü: onu necə möhkəm sevdiyini, necə öpdüyünü o xoş günlərini. Bir qış gecəsi o pəncərənin şüşəsinə söykənərək bayıra tamaşa