Allahın adı ile.
Şieliyin möcüzesini anlamaq isteyenler, Meherremliy ayının, İmam Huseyn e-ın feziletin anlamaq isteyenler, bu meqaleni oxusun ardını yazacam İnşaallah.

...Ali təhsili başa vurub, Sabirabad rayonunun
Vladimirovka (deyəsən, indi Nizamikənd
adlanır) kəndindəki orta məktəbdə ilk əmək
fəaliyyətinə başlamışdım. 1963-cü ilin
yazıydı. Şagirdlərlə istehsalat
praktikasındaydıq. Boş vaxtımız çoxuydu.
Doqquzuncu sinif şagirdləriylə MTS deyilən
sahədəydik. İş olmadığına görə uşaqlarla
müxtəlif söhbətlər eləyirdik. Uşaqlar mənə
ələm haqqında danışdılar. Onun nə
möcüzələr yaratdığını söylədilər. İlk dəfəydi
belə hadisəni eşidirdim. Belə bir şeyin
mümkünsüz olduğunu nə qədər desəm də,
şagirdlər yenə də ələmin qəribə
“hərəkətləri” barədə bildiklərini danışaraq,
heyrətlərini gizlətmirdilər. Uşaqları
inandırmağa çalışsam da, onlar öz
dediklərini dönə-dönə təkrarlayırdılar.
Sonunda sözü bir yerə qoyub, bir dəstə
uşaqla Moranlı kəndinə getdik...
***
...Açıq yerdə, zəif ay işığında adamlar halə
vurmuşdular. Ortada meydan boşuydu. Ələmi
gəzdirən orta yaşlı bir kişi boş sahədə
fısıldaya-fısıldaya ora-bura qaçır, qəfildən
ələm kiminsə çiyninə qonur və həmin
adamdan nəzir alırdı. Bəzən də ələm bir
nəfərin çiyninə toxunur və tezcə qaçırdı.
Onda adamlar heyrətlənir və həmin
adamdan nəzir götürmədiyinə görə
təəccüblənirdilər. Bir neçə həmlədən sonra
axır ki, ələm insaf eləyib həmin adamın
çiynində qərar tuturdu...
Bu, bir tamaşaydı, heyrətli bir tamaşa. Ələmi
gəzdirən adam çox vahiməliydi. Ələmdən
asılmış yaylıqlar, nəzirlər onu daha da pis
göstərirdi. Ələmi gəzdirən adam isə mozalan
dişləmiş kimi fısıldayaraq sürətlə ora-bura
qaçırdı. Guya onu ələm qaçırır...
Şagirdlərlə bir tərəfdə durub, bu tamaşaya
baxırdıq. Uşaqların birini öyrətdim ki, get
ortadan çıxmayan, ələm gəzdirən o kişiyə de
ki, pul gizlətmişik, onu tapsın. Ələm gəzdirən
özünü ora vurdu, bura vurdu, ora qaçdı,
bura qaçdı, axtardı, guya nalə çəkdi,
əsəbiləşdi,