a Imam Hüseynin (ə) intiqamını almaq
şüarı altında qiyam qaldırmış təvvabın
(tövbə edənlər) hərəkatını darmadağın
edib, minlərlə Əhli-beyt tərəfdarını qanına
boyadı. Nəhayət, Əməvi xəlifəsi Əbdülməlik
ibn Mərvanın əmri ilə Muxtarın üzərinə
qoşun çəkdi. Hicri 67-ci ildə tərəflər
arasında baş vermiş şiddətli döyüşdə
Muxtarın qoşununa başçılıq edən Ibrahim
ibn Malik Əştər Übeydullah ibn Ziyadı qılıncla
iki yerə bölüb cəhənnəmə vasil etdi.
İbrahim Übeydullahın başını kəsib Muxtara
göndərdi. Muxtar da onu İmam Əlinin (ə)
oğlu Məhəmməd ibn Hənəfiyyəyə yolladı.
Mühəmməd başı görəndə şükr səcdəsi etdi,
sonra onu Mədinəyə – Imam Zeynül-abidinə
(ə) göndərdi. Übeydullahın başını Imam
Zeynül-abidinin (ə) hüzuruna gətirəndə o
həzrət yemək yeyirmiş. Imam qalxıb şükr
səcdəsi etdi, sonra buyurdu: “Atamın kəsik
başını Übeydullahın hüzuruna gətirəndə o,
süfrə arxasında oturub yemək yeyirdi. O
zaman Allaha dua etdim ki, eyni vəziyyətdə
intiqamımı alana kimi mənə ömür versin.
Indi duam yerinə yetdi” . Bəzi rəvayətlərə
görə, Muxtar kəlləni aparan adama
tapşırmışdı ki, Imam yemək yeyəndə Onun
hüzuruna daxil olsun. Imam Zeynül-abidin
(ə) hər gün günorta vaxtı iri süfrə açıb
ehsan verərdi. Həmin gün camaat ehsana
toplaşanda qasid gəlib Übeydullahın kəsik
başını təhvil verdi.
Deyirlər ki, Übeydullahın kəlləsini Muxtarın
yanında yerə qoyan kimi iri bir ilan gəlib
onun ağzından girdi və burun dəliyindən
çıxdı, bu hadisə bir neçə dəfə təkrar oldu.
Salnamələrdə yazılıb ki, Imam Hüseynin (ə)
şəhadətindən sonra Əhli-beyt matəm
saxlayırdı. Bəni-Haşim qadınları gözlərinə
sürmə çəkmir, saçlarına həna qoymurdular.
Bu, Übeydullahın qətl xəbəri gəlib-çatana
kimi davam etdi, yalnız bundan sonra Əhli-
beyt üzvləri matəmdən