i çox xoşbəəxt idi. Aynurun ürəyində kiçicik bir qorxu olsa da çox xoşbəxt idi. Raul isə Aynura hər fursətdə onu necə çox sevdiyini deyirdi.

Raulun qardaşını anasıgil evləndirmək istəyirdilər, özü də oglanin istəmədiyi qohumlarının qızı ilə. Buna görə də evdən çıxıb getmışdı. Guya öz istədiyi varmış. Anası isə onun istədiyi qızı almaq istəmirdi. Buna görə də evdə söz-söhbətləri olurdu. 1 ildən sonra izini tapıb evə qaytarırlar və onun istədiyi qıza razı olurlar. Bir aydan sonra Raulun qardaşı üçün elçi gedirlər. Qızın atası yox idi. Təkcə anası var idi.

Raulla Aynur isə 1 il 7 ay sevgilil qaldıqdan sonra həri mərasimi olur;-noyabr ayının 21-i günü Raulgilin ailəsi Aynurgilə elçiliyə gəlirlər.

Kiçik yalnız böyüklərdən ibarət həri mərasimi olur. Sonda isə üzük taxıb,Aynurun çiyninə qırmızı şərf atırlar. Aynur çox həyəcanlı idi. Bir azdan hamı yığışıb qızla şəkil çəkdirir. Hamı xeyir dua verir və təbrik edirdi. Bircə Raulun anası birtəhər görünürdü. Amma bunu Aynurdan başqa heç kim hiss eləmir.

Axşam olmamış hamı dağılışır. Bir azdan raul Aynura zəng vurur:

-təbrik eliyirəm

Aynur gülümsünüb:

-mən də səni təbrik edirəm.

-hə bundan sonra nişanlı hesab olunuruq,artıq heç nədən qorxmağa ehtiyac yoxdu

-nişanlı yox,hərili))))))))))))

-nə fərqi vareeeee

-fərqi çoxdu.)))))))

-yaxşıda yenə deyəcəksən vay o gördü bu gördü????

-xe xe yox yəginki

-canimmmmm səni çooooooooooooooooox SEVİRƏM

-mən də səni çox SEVİRƏM

-gecən xeyrə qalsin aşkım,şirin yuxular,öpürəm çoxlu

-sənin də gecən xeyrə qalsın həyatım,sənə də şipşirin yuxular, yuxuda məni gör haaaa. Öpürəm

BÖLÜM 17

Artiq dekabr ayı idi. Ibrahimin ata olmagına cox az qalmışdı. Soyuq bir dekabr gecəsində hamı yatmışdı. Təkcə gəlin evin içində gəzir,yata bilmirdi. Artıq sancıları tutmuşdu. Aynurun yanına gəlir, çünki evdə nəsə problemi olanda həmişə 1-ci ona deyərdi. Aynuru nə qədər çağırsa da cavab vermir. Bir ara ayılıb yuxulu-yuxulu “hmmmmmmm” deyir