ağlamağa başlayır.
-Mələk?Mələk yaxşısan?
-Hə,hə yaxşıyam.Rəsul...tək sevgim...hər gördüyümdə qəlbimi qövsünə sıödörmayan tək insan.Qısa danışacam Rəsul.Əsgərliyə gedəndə mənə verdiyin sual yadındadı?Demişdinki,məni gözləyə biləcəksənmi?ƏLBƏTTƏ demişdim.Rəsul mən səni ömrümün sonuna kimi gözləməyə hazır idim.Mən səninlə "məni" dərk etdim.Mənim həyatımda başqası yoxdu.Niyə bilirsən?Çünki mənim həyatım səndədi...mənim həyatım sənsən Rəsul.Mən səninlə yaşadıqlarımdan sonra belə səndən vaz keçmədim.Mən səni hələdə sevirəm həmdə dəlicəsinə Rəsul hələdə...
Rəsul və Mələk göz yaşları içərisində bir-birlərinin boynuna atılib 2 illik həsrətə inad qucaqlaşırdılar.Birdən Rəsul Mələyin əlindən tutub qaçaraq oradan uzaqlaşdırır.
-Rəsul yağış yağır...hara gedirik belə?
-Mələyim gəl....
-Rəsullllll..
Rəsul Mələyi oxuduqları universitetin həyətinə gətirdi.
-Rəsul burda nə işimiz var?
-Mələk necə də qəribədi bax,yağış yağır...və biz islanmışıq.
-Rəsul dediklərindən heç bir şey başa düşmürəm.
-Mələk hər şey burada başlamışdı...yağışdan indiki kimi islanmışdın.oğlanlar səni dövrəyə alığından qorxmuşdun...ama artıq mən səni hər bir şeydən qoruyacam Mələyim.
-Rəsuuulll?
Rəsul cibindən bir üzük çıxararaq Mələyin önündə diz çökür və üzüyü Mələyə uzadır.Mələk çaşıb qalmış və çox təəccüblənmişdi.
-Mələyim,həsrətim,özləmim,həyatım,nəfəsim...bundan sonra həyatımın tamamını sənə bəxş etmək istəyirəm.Mələyim mən səni dəli kimi sevirəm.Aramıza girən uzun ayrılıqlar belə bizi bir=birimizdən ayrı sala bilmədi.Mələyim mənimlə evlənərsənmi?Mənə yalnız mənən aid olarsanmı?Mənim qadınım olarsanmı?
-Rəsul...səncə sənə yox deyə bilərəm?Hər baxdığımda məni məndən alan bu yaraşıqlıma yox deyə bilərərmmi?
Rəsuullll əlbəttə...əlbəttə Hə....sənin yalnız sənin
Sözlərini bitirməmiş Rəsul Mələyin dodaqlarına dodaqlarını yaxınlaşdırır.Bütün özləm,həsrət və sevgiləri ilə bir-birlərini zərif və ehtiraslı şəkildə öpürlər...
GERİSİMİ? Elçilik....