ş qaldırdığından hər ikimizdə xəbərdar idik.Onun gözlənilmədən mənə etdiyi surprizlər,aldığı hədiyyələr,güllər…bütün bunlar mənə özmü dünyanın ən xoşbəxti kimi hiss etdirirdi.Onun üçün xüsusi biri olduğumu bilirdim.Mənə adımla “Mələyim” deyə xitab edirdi.Bu ad mənə heç bir zaman bu qədər gözəl səslənməmişdi.
Rəsul…o mənim yuxusuz gecələrimin tək səbəbkarı idi.Bir baxışı ilə mənim bu yenilməz qürurumu yenənim idi.Onu tanıdıqdan sonra anlamışdım ki,vacib olan birini “sevgilimdi“ deyə tapmaq,ona bel bağlamaq deyil,vacib və önəmli olan o birini ilk və tək edə bilməkdir.
Aman aramızdakı münasibətdən xəbərdar idi.Mənim heç bir vaxt səhv bir addım atmayacağımı bilirdi.O mənə güvənirdi.Bu isə mənim üçün əvəzsiz idi.
Artıq universitetdə belə hər kəsin bizim aramızdakı münasibətdən xəbəri var idi.Bu səbəbdən də artıq heç kim məni narahat etmirdi.
Zaman sanki bir göz qırpımında ötüb keçirdi.Arada kiçik mubahisələrimiz olurdu.Yalnız uzun zaman küsülü qala bilməyib tez də baışırdıq.Bizim üçün bütün günlər özəl idi,bütün günlər xüsusi idi.Boş vaxt tapan kimi sahildəki skamyamızda gedib oturub saatlarca başımı onun çiyninə söykəyərək səssizcə Xəzəri seyr edirdik.Biz çox danışmırdıq.Danışmaqdan bir-birimizi seyr edirdik.Dilimizin əvəzinə deyiləcək bütün sözləri gözlərimiz deyirdi.Artıq birlikdə keçirəcəyimiz zaman bizim üçün daha dəyərli idi.O məzun olduqdan sonra bizi 1 illik həsrət gözləyirdi.Bəli.Vətən borcu.
Məzuniyyət gecəsi…..Mənimlə birlikdə o gecəyə qatılmaq istədiyini dediyində hədsiz sevinmişdim.Məni evimizdən götürməyə gələcəkdi.Artıq nəinki analarımız demək olarki,bütün qohum tanışlarımız bizim münasibətimizdən xəbərdar idilər.Xəfif dalğalı saçlarım,az və sadə olan makiajım,topuğuma kimi uzanan uzun ətəyi uçuş-uçuş olan açıq bənövşəyi geyimimdə doğurdan da gözəl görünürdüm.Mənim o gecə qulağıma pıçıldadığı –Mələyim sənə vurulmağımda haqqlıyam…mənim ayaqlarımı bir daha yerdən kəsdin.çox gözəlsən- sözlərini eşitdiyimdə utancdan yanaqlarım qızarmışdı.
O artıq