ss etdi.Etdiyi hərəkətlərdən çəx peşman olmuşdu.O bir daha Mələyi görməyəcəyini və beləliklə onu unudacağını düşünürdü. Birdən iki damcı yaşın yanağından süzüldüyünü hiss etdi.Etdiyi hərəkətlərdən çox peşman olmuşdu.O bir daha Mələyi görməyəcəyini əv beləliklə onu unudacağını düşünürdü.Mələyi görəcəyini,ondan bu qədər ağır sözlər eşidəcəyini nə biləydiki?Özlüyündə fikirləşidi-səhv etdim,həm də həyatımın ən böyük səhvini.Mən axı niyə Eyvazın sözlərinə qulaq verdimki?Niyə başqasının yaşadığı bədbəxtliyin mənim də başıma gələ biləcəyinə inandırdım özümü?buna görə də həyatımın ən dəyərlisinə "Mələyimə","bizə" bunları yaşatdım ki?Axmaq Rəsul axmaq...
Məktubun yazıldığı gündən 3 gün öncə:Eyvaz yenə öz qəmli hekayəsi ilə həm Rəsulu həmdə digər əsgər yoldaşlarını öz təsiri altına salmışdı.Qardaşım unutma bunların hamısı eynidi.Bir az daha yaraşıqlısın,daha zənginin görən kimi hooopp sənə əlvida deyirlər.
-Eyvaz mənim Mələyim belə biri deyil,bəsdi artıq.
-Eh Rəsul.Sən çox sadəlövhsənee...Hardan bilirsən belə biri olmadığını.Sən özün demirdinki onu çoxsu sevirdi?Sən indi burda ondan çox uzaqdasan.Nə bilirsənki indi o kiminlə telefonda danışır.
-Eyvaz yetər artıq
-Rəsul gerçəkləri dediyimə görə eşitmək istəmirsən ama doğrunu deyirəm.Bir də görəcəksənki,sən ona zəng vuranda deyəcəkki,bağışla mən başqası ilə nişanlanmışam.Qardaşım mənim öz nişanlım mənə bunu etdikdən sonra adi bir sevgili niyə etməsinki?Nəysə yat.
Rəsul Eyvazın dediyi sözlərin təsiri altına düşmüşdü artıq.Ağlı tamam qarışmışdı.Elə hey Eyvazın səsi qulağında cingildəyirdi.Rəsul sonunda Eyvazın sözün dinləyib əsəbi halda bir ayrılıq məktubu yazaraq Mələyə göndərir.Sonradan etdiyi yanlışın fərqinə varsa da artıq əlindən gəle biləcək bir iş yox idi.Məktub ünvana göndərilmişdi belə.Elə bu səbəbdən də Mələyin ona artıq nifrət etdiyini düşünüb onunla bütün əlaqələrini kəsmək qərarına gəlir.Əsgərlikdən qayıtdıqdan sonra isə ona gələn zənglərə cavab vermir,sms-ləri isə oxumamış silirdi.Mələyi unutdum