yalanına özünü inandırmağa çalışsa da Mələyi qarşısında görəndə onu ilk gördüyü gündəki kimi əsmişdi dizləri.İnsan da heç sevdiyini unudarmı?-deyə öz-özünə sual etmişdi.
Rəsul anladı ki,onun ağılsızcasına yazılmış məktubu Mələyə düşündüyündən də çox zərbə vurub.Qərara aldı ki,Almaniyaya qardaşı Rövşənin yanına getsin.O artıq Mələyin yaşadığı şəhərdə Mələksiz yaşaya bilmirdi.
Mələk isə bu görüşün təsirindən onda Rəsula,sevgilərinə,yaşadığı günlərə aid olan bütün əşyaları,məktub və qeydləri,kiçik hədiyyələri,şəkilləri bir qutunun içərisinə qoyaraq Aynura yəni,Rəsulun bacısına verdi:
-Aynur bunu qardaşına çatdır.
-Mələk bilirsən Rəsul sabah...
-Aynur xahiş edirəm heç nə demə.Sadəcə bu qutunu ona ver.
-Mələk qulaq as sənə Rəsulla bağlı vacib bir söz deməliyəm
-Aynur axı xahiş etdim...
-Mələk sabah Rəsul
-Aynur tələsirəm.Əminə məni gözləyir.getməliyəm.
Aynur israrla Mələyə Rəsulun gedəcəyini deməyə çalışsa da Mələk inadla buna imkan verməmişdi.Aynur evə gəldikdə belə qərara gəlir ki,qutunu Rəsulun çamadanlarının birinə qoysun.Elə helə də edir.Səhər Rəsul ailəsi ilə xudafizləşib üz tutur Heydər Əliyev adına hava limanına.
Mələk...Mələyim...tək gerçəyim...tək sevgim..günəşim.Mənim heyran olduğum,gözlərinə baxmağa,əllərini tutmağa belə qıymadığım ...dünyam,həyatım bax mən bacarmadım.Sevgimizi mən məhv etdim.Indi isə sənsizlikdən qaçıb gedirəm Mələk.İndi məndə sənə aid heç bir xatirə belə yoxdu...tək adi bir şəkil belə.Anamdan sonra uğrunda göz yaşı tökdüyüm tək qadinım.Bir səhvimlə bizi məhv etdim.Mən etdim Mələk tək mən.....
1 həftə sonra Mələk telefonunun zənginə oyanır.Zəng edən Əminə idi.
-Salam gözəlim necəsən?oyatdım səni?
-Salam Əminə normal.eybi yox.Nə isə olub?
-Mələk bir şey öyrənmişəm.danışmalıyıq.ama narahat olma.Bu gün bizə gələ bilərsən, ?
-Əminə nə olub?
-Qorxma qorxulacaq bir şey deyil.
-Gələrəm.hələlik.
Mələk elə hey Rəsulu Rəsul isə Mələyi düşünürdü.Rəsulun ağlında o heç görmədiyi müəmmalı qutu qalmışdı.Birdən içinə