Sahile,bu nədi nənəm kimi bardaş qurub oturmusan".Onun bu cümlesinə heç cür etiraz etmək olmurdu.Ən çox sevdiyi şaurma idi.Məni də şaurma xəstəsi eləmişdi.Onsuz lap tək qalmışdım...
Amma biletim artıq hazır idi..
Sabah 12 civarında artıq Polşada olacaqdım.Sevimli rəfiqəmi görəcəkdim.Onu bağrıma basacaqdım.ILAHI bu hissi sözlərlə ifadə etmək heç cür olmurdu.
Və budur Varşava hava limanındayam.Lalənin politologiyadan imtahanı var idi.Gələ bilməmişdi qarşılamağa.Telefonda özünü elə hey danlayırdı,imtahanın niyə bugünə düşdüyünə əsəbləşirdi.Bizdə tətil olsa da Polşada ixtisas imtahanları hələ də davam edirdi.Eybi yox,deyib sakitləşdirmişdim onu.Ünvanı,küçənin,binanın,mənzilin nömrəsini vermişdi.Hətta demişdi ki,açarı qarşıdakı qonşuya verib.Demişdi ki,”Lala” desən çıxardıb verəcək açarı...
Məktəb vaxtı ingilis dilini yaxşı oxuyurdum.Fikrim diplomat olmaq idi.Bizim yarımqrupda ən yaxşı mən bilirdim.Bağışlayın,biraz təvəzökarlıqdan çıxdım.Sonra anamın sözünü yerə salmadım işlərimi Tibb universitetinə vermişdim.Vallah heç özüm də bilmədən gözümü açıb gördüm ki,artıq tələbəyəm.Sonradan bu universiteti də,həkimliyi də sevməyə başladım...özüm də anlamadan tibb həyatımın mənasına çevrilmişdi.
Elə məktəb vaxtı öyrəndiyim o bir-iki kəlmə köməyime çatdı.Taksi sürücüsünə kağızdakı ünvanı göstərdim.Pəncərədən baxdıqca Varşavanın köhnə ənənələr şəhəri olduğunu düşündüm:qədimi binalar...Bakının səs–küyündən sonra bura mənə cənnət kimi görünürdü.Nəinki Varşava,ümumiyyətlə Polşa haqqında təsəvvürlərim o qədər də böyük olmuyub.Ən yaxşı halda məşhur futbol klubunun adını bilirdim-Visla.Taksi məni düz həmin binanın qarşısında düşürtdü.Lalənin təsvir etdiyi binanın qarşısında idim artıq.Eybəcər bir intonasiya ilə nə qədər ödəyəcəyimi soruşdum.

Cavabında 30$ sözündən başqa heçnə eşitmədim.Taksi pulunu çantadan çıxartmaqnan məşğul olarkən sürücü də əşyalarımı düşürtdü.Taksi pulunu ödədim.Və taksi uzaqlaşdı Əşyalarım elə çox deyildi.Nəticədə bir neçə günlük