bitdikdən sonra başımı dizlərinin üstünə qoydum.Sadəcə darıxmışdım...
Gecə saat 04:36 idi.Bizsə söhbət etməkdən doymurduq.Birdən duruxdu..."Qonşum xoşuna gəldi?"-yarızarafat,yarıciddi sual verdi mənə.Düzü nə deyəcəyimi bilmirdim.Onsuz da ağzımı açmağa imkan vermədi.
Aleksandr-qısaca Aleks...Anası polşa əsilli,atası rus olan bu gənc Polşa hərbi akademiyasını bu il bitirib.6 aydı ki,burda Lalənin qarşı qonşusudu.Aleks Yeqorskda doğulub,valideynləri ayrılandan sonra anası Aleksi də götürüb Varşavaya qayıdır-ata-anasının yanına.Aleks əvvəl özəl hərbi məktəbdə oxuyur,daha sonra akademiyaya qəbul olunur
Lalə məni gözəl tanıyırdı
Kursant dolu həyatımın hər anını.Bilirdi ki,necə də olmasa Aleksin əynindəki hərbi geyim mənim diqqətimi çəkəcək.Bu düşüncələrlə də Lalənin dizləri üstə yatıram...
Polşada səhəri açmaq maraqlı idi.Saat 11-in yarısı durdum,yarıyuxulu halda mətbəxə doğru addımladım.Birdən dayandım.Evdə Lalədən başqa kimsə var idi.Qonaq otağının qapısından içəri boylandım.Təəccüblü deyildi.Bu səhər süfrədə tək olmayacaqdıq.Aleks qonağımız idi.Lalə mətbəxdən çıxıb tələm-tələsik rusca danışmağa başladı:
-poznokomsya,moya lyubimaya podruşka-Aysel.
Üzünü mənə çevirib dedi:
-Aska,bugün Aleks bizə şəhəri gəzdirəcək...
-Eto budit dlya menya bolşoy çest-deyə Aleks oturduğu yerdən durdu və gəlib mənimlə salamlaşdı.
Yarım saata Lalə də,mən də hazır idik.Aleks bu kiçik səyahətə köhnə şəhərdən başlamağı məsləhət gördü.

Köhnə şəhər-bura daxil olduğun zaman qarşında tamamilə başqa mənzərə açılırdı. Bakının Icərişəhəri xatırladan,həm də ondan çox fərqlənən bir mənzərə var idi qarşımda.Dar,maşınla bağlı küçələr.Qəribə bir ilıqlıq var idi burada.+3 dərəcə temperatura baxmayaraq buludların arasından arabir özünü göstərən Günəş həlimlik qatırdı havaya...
Köhnə şəhəri daha çox Gotik və Barokko üslubunda tikilən binalar təşkil edirdi.Köhnə şəhərin ən əzəmətli binası Zamek Krolevskidi.Bu bina ll Dünya müharibəsində dağıdılmış ,1970-80-ci illərdə