ə susurdu...Biz evə doğru Nowy Swiat kücəsi ilə irəliləyirdik,son 30 dəq ərzində heç birimiz 1kəlmə də danışmamışdıq.Birdən Aleksin boğazəndakı boyunbağıya taxılmış üzüyə sataşdı...Baxışlarımdan bunun nə olduğunu soruşmaq istədiyimi anladı,mən soruşmadan cavablandırdı.
Bu,onun anasından qalan yeganə xatirə idi.Anasının nişan üzüyü.Bir gün evlənəcəyi qızın barmağına taxacaqdı bu üzüyü o da...
Artıq evdəydim.Bugün olanlar məni ovsunlandırmışdı,mən xatirələrimdən qaçarkən,onlar hələ də mənim ayağıma dolaşırdı.Yorğun bir halda divana uzandım...
Bugün Polşada 3-cü və sonuncu günümdü.Axşam saat 21:30-da təyyarəm qalxır.Elə bu fikirlə də yuxudan oyanıram..Lalə ikimizin də çox sevdiyimiz mahnını ifa edirdi...Bir zamanlar bu mahnı BakIdada məşhur idi:Yolka "Provans"...
Yuxulu-yuxulu mətbəxə getdim.Heçnə yemək istəmirdim.Sadəcə stəkan çay içdim,Lalədən imtahanın necə keçdiyini soruşdum,"Keçmişəm"- deyə cavab verdi.
Saat 2-yə qədər söhbətləşdik,ordan-burdan,xatirələrdən...Buzovnadakı günlərimizdən,imtahana hazirlaşmağımızdan...Nə bilim ilk dəfə şəhərə tək çixdiğımız gündən...
Saatın 2olmağına baxmayaraq Aleksdən hələ də bir xəbər yox idi.Onu görmək istəyim dəqiqələr keçdikcə artırdı...Axı necə ola bilər mən onu görmədən yola düşəcəm?
Lalə ticarət mərkəzinə getməyi təklif elədi,onsuz da hələ vaxtımıza var idi.Hədiyyə almaq mənim də könlümdən keçirdi..Polşada eqiq daşları çoxdu,onlardan hazırlanan boyunbağları,suvenirlər çox məşhurdu.Məen bir neçə dükandan həm özüm həm də anam,qrup qızları üçün hədiyyələr seçdim.
Evə qayıdarkən saat artıq 6 idi və hələ də Aleksden bir xəbər yox idi.Budur artıq çamadanım hazırdı,Lalə taksi çağırır və hava limanına yola düşürük.Yol boyu "Yenidən bu gözəl şəhəri yenidən göre biləcəyəmmi?","Aleks niyə mənimlə sağollaşmadı?","Bakıda məni nələr gözləyir?"sualları mənim beynimdən çixmırdı,Lalə də əlimdən bərk tutmuşdu,ondan ayrılmaq isə ayrı bir dərd idi.
Varşava hava limanındayıq.Qeydiyyatdan keçmişik artıq.Təyyarənin