POLŞADA 3 GÜN
Bakı...Bir zamanlar göz bəbəyim olan şəhər.Havası olmadan yaşaya bilməyəcəyim şəhər.Indi nədənsə boğurdu məni.Ən acı xatirələrim bu şəhərlə bağlı idi...bir zamanlar onunla eyni şəhərin havasını udurduq..indi isə onsuz bu şəhər heç çəkilmirdi.Bu şəhər almışdı onu mənim əlimdən.Onunla birgə gəzməkdən doymadığım küçələrdə indi yalnız gəzib dolaşırdım..xatirələri yada salıb için-için ağladığım bu küçələr sanki onsuzluğun mənim üçün nə qədər ağır olduğunu anlayırmış kimi inildəyirdi.Xəzərin sahilinə gedirdim hər dəfə.Onunla birgə oturduğumuz qayalıq indi mamır bağlamışdı.Sanki burda tökdüyüm göz yaşlarım qayaları bugünə qoymuşdu.Hələ də isti hənirtisi olan payız havası məni soyuq qış kimi üşüdürdü..Bəlkə də məni üşüdən onun yoxluğu idi...
Bu şəhərdən çıxıb getmək istiyirdim.Xatirələr isə insafsızcasına ayağıma dolaşırdı...
Yox,qəti qərar vermişdim...Bir neçə günlük də olsa gedəcəkdim Bakıdan.
Ailəmi yola gətirmək çətin oldu.Amma onlar da baş verənləri görürdülər.Görürdülər ki, kursantımın yoxluğu məni hər keçən gün biraz daha məhv edir.Görürdülər ki,Bakı məni boğurdu.
Çox yaxın bir rəfiqəm Lalə Polşaya təhsil almağa getmişdi.Laləylə uşaqlığımız bir keçmişdi.Buzovna bağlarında,dəniz kənarında az gəzməmişdik ayaqyalın,başı açıq.Lalənin anası rus əsilli idi.Lalə də yarı rus,yarı azərbaycanca danışırdı.Bu da onun dilinə şirinlik gətirirdi.Telefonumda Lalədən bir mesaj:
"Sabaxın xeyir,milaya...kak delişki..?masi,bugün sizə gəlmək istiyir..nu vaxt elə evdə tapıl,skuçalsya po tebe"
Bakıdakı günlərimiz maraqlı keçirdi.Dərsdən vaxt tapan kimi bir araya gəlib,aləmi qatırdıq.Onun yanında danışmamaq,gülməmək olmurdu.Lalə BDU-də oxuyurdu, Polşaya 2-ci kursdan sonra Təhsil Nazirliyinin tələbə mübadiləsi proqramı ilə getmişdi.Onsuz çox darıxırdım.Onsuz da son 1 ildə baş alıb gedən susqunluğum Lalə gedəndən sonra lap çoxalmışdı.Saatlarla skype-da,agent-də,facebook-da danışırdıq.Amma yanımda olmağının yerini heçnə vermirdi.Ən çox da "Dur, gedirik