o fikir haradan gəldi e ağlına?! Davam elə.
- Onsuz bundan sonra çox şey normal cərəyan etdi. Fakultəmi və kursumu demişdim, bir gün gördüm tənəffüsdə sinifimizin ağzındadır, təbəssüm edərək mənə baxır, ona yaxınlaşdım, bir yerdə bufetə gedib çay içməyə dəvət etdi.
- Bəsdir da, Arzu. Elə qısalda-qısalda danışma, ətraflı danış.
- Onsuz orada uzadacaq bir şey yoxdur. Sadəcə onu deyə bilərəm ki, o günlər ən xoşbəxt günlərim idi. Hər gün onu görür, bufetə gedir, bəzən də gəzməyə gedirdik. Bir yerdə olmayıb darıxan zaman da, mesajlaşırdıq. Bir sözlə, heç unuda bilməyəcəyim günlər yaşayırdım. Məyər xoşbəxtlik bu imiş. Məyər sevgi bu imiş.

Belə aylarımız keçdi. Heç necə keçdiyini hiss eləmirdim də. Onunla olan dəqiqələrimin bitməsini heç istəmirdim, amma sanki zamanın mənimlə davası vardı. Onunla olan saatlar dəqiqə kimi, onsuz dəqiqələr saat kimi keçirdi.

Hə, ondan heç sənə danışmadım. Yaraşıqlı, gözəl və səliqəli geyinən, çox gözəl xasiyyətli biri idi. Həmişə təbəssüm edərdi. Onun normal halı təbəssüm idi. Həmişə istəyirdim baxam ki, görən səhər duranda da üzü təbəssüm edərmi deyə, amma... amma nəsib olmadı, - burada biraz dayandı, - həm də çox güclü riyaziyyatçı idi. Sanki beyni kalkulyator idi. Arada dostları da ona elə müraciət edərdilər. İki rəqəmli ədədlərin hasilini şifahi çox rahat tapardı. Üç rəqəmliləri də normal, yadıma gəlir, bir dəfə dörd rəqəmli ədədlərin hasilini soruşdum, təbəssüm edərək mənə “bəsdir da, heç mən səndən hər hansı sözün tərcüməsini soruşuram?” demişdi. Ona görə aranjeman, kombinazon öyrənmişdim, heç nə işə yaradığını indi də bilmirəm. Amma ondan soruşmaq üçün əzbərləyirdim bəzilərinin cavablarını, ondan soruşurdum, o isə şifahi həll edib cavabını deyərdi. Hələ bir gün gör nə olmuşdu. Bilmirəm haradan ağlıma gəldi, amma birdən ona on iki faktoryelin neçə olduğunu soruşdum, o biraz fikirləşdi, sonra üzümə baxaraq, “on iki faktoryel doqquz rəqəmlidir, onu adi kalkulyatorlar hesablaya bilmir, mən haradan bilim?!” demişdi, o qədər