i düz deyirdi. Artıq qərar vermişdi, Orxana dostluq təklif edəcək və bu məsələni bir dəfəlik həll etməyə çalışacaqdı. “Yox, bu belə davam edə bilməz, axşam Orxanla görüşəndə məsələni bir dəfəlik həll etməliyəm”.

Bunu düşünüb Arzuya tərəf baxdı. Yenə də onun ağlına heyran qalmışdı. “Amma o bütün bunları haradan bilə bilərdi?! Düzdür, çox kitab oxuyur. Amma sevgini yaşamayan, dadmayan biri necə sevgi haqqında bu qədər bilikli ola bilər?!”. Sakitcə fincanı götürdü, dodağına tərəf götürdü, sonra geri qoydu. Kofe artıq soyumuşdu.

Arzu isə kağızlara baxırdı. Əslində əlindəki yazılara baxır sayılmazdı, təmiz başqa şeyləri düşünürdü, Sevincin bilmədiyi tərəfi, hələ oxucumuza da məlum olmayan tərəfi. “Ah, bu cavanlar. Necə də sadəlövhdürlər. Bir bilsələr sevgi nədir, bu cür vəziyyətlərə düşməzdilər”. Fincanı götürdü, elə bir dəfəyə yarıya qədər içdi, yalnız fincanı masaya qoyduqdan sonra onun soyuduğunun fərqindəydi.
Bir gün sonra

Sevinc bu gün də gecikmişdi, artıq buna vərdiş etmişdi. Otağa daxil olub, hal-əhval sorusduqdan sonra Arzu ona bir neçə kağız uzatdı, “Bunları tərcümə etmək lazımdır”. Başları qarışıq olduğu üçün dünənki söhbətdən nə söz düşmüşdü, nə də kimsə danışmaq istəyirdi. Günortaya yaxın Arzu işini qurtardı, aparıb kağızları təhvil verdi, sonra da elektrikli çaydanı qoşdu ki, qaynasın. Sevinc amma hələ işini bitirməmişdi, amma “Nəysə, qalanlarını günortadan sonra edərəm” deyib kağızları kənara qoydu.

Su qaynamışdı, Arzu yenə iki kofe süzdü, birini Sevincin qabağına qoydu, birini də götürüb getdi öz masası tərəfə.
- Nə oldu? Görüşdün Orxanla?, - deyə Arzu söhbətə başladı.
- Ona dostluq təklif elədim.
- Nə?, - Arzu elə soruşdu ki, Sevinc bir anlıq durdu, nə baş verdiyini başa düşmədi.
- Onu dostluq təkilf etdim, - deyə təkrar etdi.
- Ay qız, sən dəlisən? Heç sevgiylə dost olarlar?
- Amma mən ondan ayrılmaq istəmirəm axı.
- O bəs sənə nə dedi?
- O da elə sən deyənləri. Dedi ki, dost olmaq istəmir, mənimlə olmaq istəyir, geri