Təvəssül»
ərəbcədən tərcümədə «müəyyən
vasitə ilə məqsədə yaxınlaşmaq
istəyi» mənasını verir. «Maidə»
surəsinin 35-ci ayəsində buyurulur:
«Ey iman gətirənlər, Allahdan qorxun. Ona yaxınlaşmaq üçün vasitə
axtarın» («vəbtəğu iləyhil-vəsilə»).
Uyğun ayədəki «vəsilə» sözünün
mənası çox genişdir. İnsanı Allaha
yaxınlaşdıran bütün şeylər ‒ Allaha
və Onun Rəsuluna (s) iman, cihad, namaz, zəkat, oruc, həcc, sədəqə və
sair xeyir işlər bu yaxınlıq üçün
vəsilədir.
Qeyd etdik ki, təvəssül vasitə
axtarmaqdır. Peyğəmbərlərin,
imamların, saleh bəndələrin şəfaəti də təvəssülə aiddir. Hətta Allahı
peyğəmbərlər, imamlar və salehlərin
məqamına and vermək, bu geniş
mənaya daxildir.
Peyğəmbər və imamlara təvəssül,
yəni onlar vasitəsi ilə Allaha yaxınlaşmaq o demək deyildir ki,
insan insana ibadət edir, şirkə düçar
olur. Yuxarıda qeyd olunduğu kimi,
təvəssül nəinki Qurana zidd deyil,
hətta ayələrlə təsdiqlənir. «Nisa»
surəsinin 64-cü ayəsində oxuyuruq: «(Ya peyğəmbər) Onlar özlərinə zülm
etdikləri zaman, dərhal sənin yanına
gəlib Allahdan bağışlanmaq
diləsəydilər və peyğəmbər də onlar
üçün əfv istəsəydi, əlbətdə, Allahın
tövbələri qəbul edən və mərhəmətli olduğunu bilərdilər»