Küren yuxu
Pul,para,insanı ehtiyaclar...Ehtiras lar...Həyata çevrilib gözucu baxdıqda ilk baxışda bunları görürsən...Sonra hisslər,ağrılar,göz yaşları və s.Kədərləndirir düzdü.İnsani hisslərin artıq arxa plana keçməsi,amma əvvəllərdəmi belə idi.Yəni dünya hər zaman bu qədər ümidsiz idi?Məncə yox...Çünki sevgi yarandı,romanlar doğuldu insan ruhuna...Acılar hiss edildi dramlar kədərləndirdi insan ürəyində pıçıldayan duyğuları.Və beləliklə balanslaşdı hər şey dünyada.Bəzən filmlərə baxdığımda,istər fantastika,istər macəra,yaxud da romantika.Düşünürəm əgər həyatda elə olsaydı,filmdəki kimi reaksiya verərdimi insanlar.Məsələn,dil lərə dastan sevgi,hamı eyni qəbul edərdimi onu?Dünyalararası sülh...İmzalanardımı bu dünyamızda.Və beləliklə iki məhvum öz konkretliyini çatdırır insana:reallıq və təxəyyül...Ayrılıq.. .Sona yetərdimi bu həyatda...
Suyun dibidən insan seyr etdiyi mənzərəy?ə daha da çox valeh olur məncə.Çünki pak və saflığın eynəyi ilə baxırsan ətrafına.Gördüyün siluetlər tutqun olsa da,ilk həyəcanı hiss edirsən o anda.Bəlkə odur mənə yerin səthindən baxan...Suyun dibi və onun səthi bir-birindən ayrı və həmin dərəcədə də biri birilə əlaqəli iki dünya.Boğuq səslər,səni həyəcanlandıran,bədə nin səthində sürüşən ipək kimi yumuşaq dalğalar...Qulağına toxunan və boşluqda uğuldayan külək səsi kimi xırıltılı səs.Hər şey,qorxuducu olduğu qədər sakitlik bəxş edir insana.
Suyun ayıldıcı zərbəsi və suya düşən nəyinsə şappıltısı əvəzolunmaz səssliyi bir müddətlik pozdu.Dibdən baxdıqda səthdə sınan günəş şüaları milyonlarla sayrışan ulduzu xatırladırdı,amma daha göz alıcı.Çünki hər zaman nəsib olmaz insana gündüz vaxtı səmada ulduzları görmək.Onun suyun dərinliyinə çökən bədəni qeyri-adi diskoteka şarına bənzəyirdi,milyonlar la işığı əks etdirirdi üzərində.O küreyi üstde yavaş-yavaş suyun dibinə çökürdü,nisbətən uzun,açıq-şabalıdı saçları tutqun alov dilimlərinə bənzəyirdi.Saçlarını n ucları rəngi işığın təsirindən daha da açıq görünürdü.Özünəməxsu s qara gözləri