n küləyin öhdəliyinə buraxardı onları.Yavaş-yavaş batmağa hazırlaşan günəşin füsunkar narıncı şüaları saçlarına daha da cəzbedici rəng bəxş edirdi.Xəfif meh üzünə düşənləri arxaya atır və havada aram-aram dalğalandırırdı.Narı ncı qızılgülün yarpaqlarını xatırladan gözləri onun profilini daha arzulanan edirdi.İşıq şüaları altında bir az da çox gözə çarpan sıx çilləri bu mənzərəni qram da olsa pozmurdu.Gözlərini yumdu və dərindən nəfəs aldı.Gölün yaşıl ətri,ətrafda bitən güllərin iyi ilə xoş ahəng daşıyırdı.Saçlarında n bir topanı kiminsə dartdığını hiss etdi,arxaya çevrildi,Emin onları əlində tutub iyləyirdi.
--Sakitlik kimi qoxur,hər gün gölün altında tapdığım o sakitlik kimi.Yeganə arzum bilirsən nədir?Bircə dəfə onları işıqda suyun altında dalğalanan görmək.-Sonra yanına sürüşdü.Çiyni Leylanın çiyninə dəyirdi.-Belə mənzərəni başqa heç yerdə tapmaq olmaz
--Düzdü.-məmnunluqla bildirdi.-Axırıncı gün...Sonra yenə Bakı...Və yenə buraları həsrətlə arzualayacağım uzun gecələr.
--Aha...
--Bilirsən?-gözlərin i yerə dikdi,məyusluq aydın hiss edilirdi baxışlarında
--Bilirəm-heç nə hiss etmək olmurdu ona baxanda
--Bu qədər?
--...-cavablandırmad ı,sadəcə susub ayaqları altında dalğalanan gölün səthinə,əkslərinə baxdı.
--Bu qədər qəddarlıq nəyə lazımdı axı...-sakit sual verdi oğlana və yenə də səssizliklə aldı cavabını.Gün demək olar artıq batmışdı,sadəcə sonlanan közərtisi qalmışdı üfiqdə-Yaxşı-o pıçıldadı,sənin kimi cavab verəcəm sakitliyinə.-dedi və irəli əyildi.Qayadan aşağı düşməyə başladı,saçları meteorit kimi işıldayırdı qaranlıqda.Eminə o anda elə gəldi ki,isti alovun külləri dəyirdi onun üzünə,yandırırdı onu,əzab verirdi.Sonra isə boğuq şappıltı və suyun içində süzülən qaranlıq siluet.O gülümsədi və pıçıltıyla:
--Saçların...-dedi sonra dişlərini sıxdı.Qulaq batırıcı səssizliyi hündürdən suya düşən damcıların səsi ilə pozuldu.
Beləliklə...Digər yazarlar kimi mən də əvvəldə öz qəhrəmanlarım haqda məlumat verməliyəm.Bu çox vaxt yorucu olsa da,yenə