həvəslə yazmağı üstün tuturam.Həyatımızın şablon hekayə xətti qəribə də olsa dəyişdirilməzdir.Niy ə deyə sual verəndə özümə sadəcə bir cavab tapıram:"Çünki hamı eyni həyatda yaşayır".İmkanlı ailədən olan Leyla.Bəli məhz belə...Burda yalnız yay tətilini arzuolunan yaşamaq üçün olurdu.Ailə dostlarının rayonda olan malikanəsi hər zaman onların üzünə açıq idi.Onun atası ad-san qoymuş biznesmen,Bakıda adı hər yerdə keçərli olan bir şəxsiyyət idi.Atasından daha məhşur onun yeganə qızının füsunkar gözəlliyi.Çoxları üçün arzu olunan,amma onun üçün sıxıcı,onun sevgisi uğrunda olan davalar,mübahisələr.Bunlardan can qurtarmaq üçün o rayona gəlirdi.Rayondakı malikanənin sahibi isə,atasının uşaqlıq dostu idi.Qalmaqallı keşmişə malik olan bu şəxsin arvadı ağır xəstəlikdən vəfat etmiş və evində məşuqəsindən olan,həmçinin yeganə uşağı olan Emini saxlayırdı.Oğluna çox bağlı idi,anası həmişə onu qınasa da ona qulaq asmır,Emini həyatından çox sevirdi.Maraqlarını və yaraşığını atasında almış Eminsə bu basqılara görə özünə qapalı,problemli uşaq idi.Tanışları onu yalquzaq adlandırırdı.Həmişə tək gəzirdi,heç kimə və heç bir yerə bağlanmağı özünə imkan vermirdi.Leyla həmişə ondan bunun səbəbini soruşanda:"Həyat kitab qurdu bir insan kimidir-deyirdi.-Biz im əzab çəkən sətirlərimizi doymuyacaq kimi dəfələrlə oxuyur.Əzbərləyir və sakitlikdə hər zaman pıçıltıyla təkrarlayır.İnsanın keçmişi nə özünün nə də ona şahid olanların yadından çıxmır".Bəlkə də doğrudur düşünürdü Leyla və bir də eyni sualları ona vermirdi.Leyla Emindən 2 yaş böyük idi.Buna baxmayaraq onun yanında özünü çox sakit hiss edirdi.Bəzən saatlarla onunla danışmadan dayanır və bir an belə darıxmadığının fərqinə varırdı,ona görə Emin qeyri-adi auraya malik idi.Hər yay onun yanına gələn Leyla da Emin də bağlılıq yaratmışdı.O sanki uzaq səfərdən gələn sahibini gözləyən it kimi həyəcanlanır,var gəl eləyir,qapı açılan kimi,orda Leylanı görən kimi onun üstünə qaçır və havaya qaldırırdı.Onların bu münasibətinə heç kim heç nə