t tərəddüd
edəndən sonra o, əlini
köynəyinin döş cibinə atdı,
cari xərclər üçün ayırdığı
pulların içindən bir on
manatlıq əskinas seçib
Sədi kişiyə uzatdı:
- Ağsaqqal, bunu götür,
saç-saqqalını qaydasına
sal, - üzünə təbəssümlü
ifadə verərək əlavə etdi: -
Uşaqlar da səni görüb myo
hesab eləməsin.
Deyəsən, bu zarafat Sədi
kişinin xoşuna gəldi,
amma o, əlini pula
uzatmadı, dedi.
- Sən panyatkalı oğlansan,
bankir qədeş, sağ ol.
Niyazi israr etdi, pulu az
qala zorla onun cibinə
basdı.
- Götür, götür. Bayaq
dediyim kimi, heç kəsin
aqibətini bilmək olmaz.
Kişi pencəyinin döş cibinə
basılmış pulu oradan
çıxarmadı. Niyazi
pencəyini əyninə geydi,
qəzeti götürüb cibinə
qoydu və Sədi kişiylə
sağollaşıb ondan aralandı.
O, təxminən altı-yeddi
addım atmışdı ki, arxadan
Sədi kişinin səsi eşidildi:
- Bankir, mən sənə düz
demədim, mən türməyə
başqa şeyə görə
düşmüşəm. İstəyirsən
danışım?
Niyazi ayaq saxladı, geri
qanrıldı:
- Bilirəm, Sədi kişi, amma
sənə layiq deyil giley-
güzar. Əslində mən də
sənə düz demədim, mən
Antanarivunun hansı
ölkənin paytaxtı olduğunu
bilirəm. Madaqaskarın, -
və dönüb getdi.
Arxadan yenə səs gəldi:
- Allah canıvı sağ eləsin,
qədeş.
Yazar
Xalid