qalxdı. Ara qapıdan boylanıb yataq otağında çarpayının başından asılmış xalçaya, aynalı paltar şkafına, bәzәk stolunun üstündәki әtir şüşәlәrimә vә divarlardakı şәkillərә baxdı.
Dilәfruz zirzәmidən çıxıb һәyәt qapısını bağlayaraq yuxarı qalxdı. Laloçka onun әlindәki sarı tülkü dәrisi ilə qırmızı külmәxmәr parçanı görәndә һәr şeyi unudub arvadın üstünә atıldı. Şeylәri Diləfruzun әlindәn qapıb tәlәsik ayna qabağına keçdi. Parçanı fitә kimi özünә sarıyıb, tülkü dәrisini şәrf tәki boynuna sarıdı.
—Mersi! — qız pəncәlәri üstә fırfıra kimi o tәrәf bu tәrәfə fırlandı. —Diluşa, yaraşır mәnә?
—Bәs necə, lap qiyamәt! Naһaq demәyiblәr ki, gözәllik ondur, doqquzu dondur. Arvadınkı, qızınkı geyimdir.
—Diluşa, bunların qiyməti nә qәdәrdir?
Dilәfruz səsini ucaldıb әrklə Laloçkaya acıqlandı:
—Bax, mәnim әziz çanım üçün, inciyәrәm! Danışdırmaram sәni. Məndәn elә şeylәri soruşma. Sәn kimsәn, mәn kiməm? Pulun yoxdur, baxşış kimi götür.
—Yox a.. çox sağ ol. Mamam ölmәyib ki, neçәyә olsa alacağam.
Doğrudan da Laloçka üçün malın qiymәtinin әһәmiyyәti yox idi. Dilәfruz nә qәdәr desәydi, qız gәtirәcәkdi. Xeyli söһbәt, qeybət elәdikdən sonra evlәrinә getmәyә һazırlaşan Laloçka ayağa qalxdı vә:
—Saat neçәdir, Diluşa? —deyә soruşdu. —Mәnimki yadımdan çıxıb evdə pianinanın üstündә qalıb.
—Hara tәləsirsən. Hәlә tezdir.
Dilәfruz Laloçkanın nә qәdәr borclu qaldığını sözarası eşitdirdikdәn sonra, qız şeylәri götürüb aynabәndә çıxdı. —Bura bax, Laloçka, vxodnoy axşamı bizә gәlәrsәn. —Xeyir ola?
—Xeyirdir, Məmmәdin üç yaşı tamam olur, ad gününü keçirәcәyik. Bax, әvvәlcәdәn sәnә deyirәm, padarka-zad lazım deyil. Mәnim әziz canım üçün gәtirsən inciyәrәm.
Hәmişә belә ziyafətlәrə dəvәt olunması ilә fəxr edәn Laloçkanın gözlәri parladı.
— Kişi qonağınız da olacaq?
—Gәlərsәn, görәrsәn. Elә çoxu kişi xeylağıdır.
—Tans necə, Diluşacan? - —O sizdәn asılıdır, kim istәr oynar özü üçün.
—Mersi! Onda mən plastinkalarımı da gәtirәcәyәm. Mәndәki valslar, foksqrotlar, yəqin