bir sәslә dillәndi.
Rәһman һəmişә arvadı üçün һazır saxladığı termometri götürüb yaxına gәldi. Әlini uzadıb Dilәfruzun yaxasını aç-maq istәyәndә, arvad onun üstünә elә çığırdı ki, Rәһman qorxusundan geri sıçradı.
—Rәdd ol! Çox elә gözüm atırdı sәninçün!
Dilәfruz sәrt bir һәrәkәtlә termometri Rәһmanın әlindәn alıb ətli qoltuğunun altına qoydu.
Vәziyyәtin gәrginlәşdiyini görәn Rəһman yavaş-yavaş aradan sürüşüb özünü o biri otağa verdi. Dilәfruz xeyli susduqdan sonra köksünü ötürәrәk yan-yörәsinә baxdı. Üzünü ara qapıya çevirib amiranә bir sәslә:
— Rәһman! — deyә ucadan çağırdı.
Kişi qapının dalında әmrә müntәzir kimi tez özünü içәri saldı.
— Bәli!
Dilәfruz çәpәki bir nәzәrlә ona baxıb gözlәrini süzdü:
— Tut, bir gör qızdırmam һara qalxıb!
Rәһman termometri alıb pәncәrә qabağına keçәrәk göz-lәrini qıydı.
—Hәlә öz qaydasındadır, Dilәfruz xanım.
—Zәһrimar qaydasındadır! Nә qәdәrdir?
—Otuz yeddi xal!
— Nә?!—Arvadın sәsi elә bil küpdәn çıxdı.—Bu saat mənim һeç olmasa qırx dәrәcә һәrarәtim var. Bәlkә o andıra qalmış xarab olub?
— Bәlkә dә, bәlkә dә, Dilәfruz xanım, һöcәt elәmirәm,— deyә Rәһman geri çәkildi.—Doğrudan da bu saat sәnin һәrarәtin çox olar. Gözlәrin, yanaqların qıpqırmızıdır. Axı, bir dә naһaq yerә niyә әsәblәşirsәn ki...
Bu sözlәr deyәsәn Diləfruzun һirsini bir az soyutdu. —Bәs mamulya һardadır?—deyә o, bu dәfә astadan soruşdu.
— Elә o vaxtdan ki, sәn getmisәn, Mәmmәd dә oynayır küçәdә özuyçüp. Yaxşı, Dilәfruz xanım, de görüm һeç bir şey ala bildin?
— Xaraba qalsın belә şәһәr!—deyә arvad әlini uzadaraq qәnddandakı konfetdәn birini götürüb kağızını açdı.—һansı maqazinә, һansı komisyonniyә gedirsәn, һamısı Bakı, Moskva malı. Adam diş qurdalamağa da bir dәnә zaqranişni şey tapa bilmir.—O, dodaqlarının boyası silinmәsin deyә, konfeti dişlәrinin arasından eһmalca ağzına ötürdü; fincanı götürüb çaydan bir qurtum içdi.—Aicaq, Rәһman, qanımı qa-raltsan da qoy deyim: bu şlyapadan һeç yerdә yoxdur, mәnim әziz canımçün, küçәni