Peyğəmbərə
salavat gətirmək, onun salavata ehtiyacı olduğu
üçün deyil. Yoxsa Allahın salâtından sonra
mələklərin salâvatına da ehtiyacı qalmazdı.
Salavat, Peyğəmbərə qarşı bizdən tərəf bir təzim
və hörmətdir. Bu vəsilə ilə savab kazanabiliyoruz.
İşdə bunun üçündür ki, Hz. Peyğəmbər (sa a)
buyurur: "Kim mənə bir dəfə salavat gətirsə,
Allah da ona on dəfə salat edər. " Suyuti də, ed-
Dürü'ül-Mensur adlı təfsirində belə yazır

Əbdürrəzzaq, İbn-i Əbi Şeybə, Əhməd, Abd b.
Hamid, Buxari, Müslim, Əbu Davud, Tirmizi,
Nəsəi, İbn-i Macə və İbn-i Merdeveyh, Kab bin
Umre'den belə nəql etmişlər: "Bir gün adamın
biri, Hz. Peyğəmbərə: "Ya Rəsulullah! Sənə salam
vermənin üsulunu öyrəndik, bizə sənə salavat
gətirmənin şəklini də öyrədər bilərsənmi? "Deyə
ifadə etdi. Hz. Peyğəmbər belə buyurdu: "De ki:
Allahım, Məhəmmədə və Məhəmmədin Əhli
Beytinə salat (rəhmət) et, necə ki İbrahimə və
İbrahimin nəslinə salat etdin. Həqiqətən sən tərif
və izzət sahibisən. " Suyuti, bu rəvayətdən başqa
on səkkiz hədis daha nəql etmişdir ki hamısı, Hz.
Peyğəmbər (sa a) 'in Əhl-i Beytinin də
salâvatlarda o Hazretle birlikdə zikr lazım
olduğunu ifadə edir. Bu hədisləri, mühəddislər,
İbn-i Abbas, Təlhə, Əbu Səid Xudri, Əbu Hureyre,
Əbu Məsud Ənsari, İbni Məsud, Kəb bin Ümrə və
Əli (as) kimi səhabələrdən nəql etmişlər. Eyni
qaynaqda yenə belə deyilir: "Əhməd və Tirmizi,
Həsən b. Əli (A.Ş) 'dan nəql etmişlər ki, Hz.
Peyğəmbər belə buyurmuşdur: "Xəsis, mənim
adım yanında anıldığı zaman, mənə salavat
gətirməyən kimsedi

Bunlardan başqa İslam fəqihləri, namazın
təşəhhüdündə Məhəmmədə və onun Âli'ne (Əhl-i
Beytinə) salavat gətirməyi və Peyğəmbərin adının
yanında Əhl-i Beytinin də adının xatırlanmasını
fərz bilmişlər. [20] Bu ayənin məna və təfsiri
üzərində düşünən hər kəs, bu hökmün, yəni salat
fərz edilməsinin, Hz. Peyğəmbərin Əhli Beytinə
təzim və hörməti ifadə etdiyini anlar. O Əhli Beyt
ki, Allah onlardan bütün pislikləri uzaqlaşdıraraq
onları tərtəmiz