Anam! Adı Tamam! Kim bilərdi bu ad onun talehini əks etdirəcək...Bəli anam həyatda deyil.Onun haqqında ilk dəfədir danışıram... Rəsimlərdəki görüntüsündən tanıyıram onu.Onun haqda atirimdə qalan iki şey var.Biri yaşıl gözləri, digəri isə ölüm günü... Anamı həmin günü heç görmədim.Sən demə heç görməyəcəkdim də.

Bütün qohum-əqrəbə qəfil evə doluşdu və biz evə getdik.Hər kəs mənə baxıb “can bala can” deyib ağlayırdı.Sabahı gün bütün günü “anamı istiyirəm “-deyə ağladım.Heç kəs susdura bilmədi məni.Bilmirəm nece oldusa anamın dəfninə mən də getdim.Ölümün nə olduğunu bilmədiyimdən çox fikirləşdim “axı anam hardadı axı?”Həmin günü barmaqlarım maşının qapısında qalıb qırıldı.Ağrıdımı,ağrımadımı yadımda deyil tək yadımda olan ata anam hanı maç eləsin sağalsın da elim sözdəri olmuşdu.Beynimdəki xatirə bu qədər.