e heyat yashayacagim bilseydim belkede canima evvelden qesd ederdim…. Her sheyden bezmishdim. Artiq ne her sheyin yaxshi olacagina “umidim” ne de geleceye dair qurulacaq bir “xeyalim” qalmamishdi.
Ayaga qalxib metbexe kecdim, selim zalda oturmushdu,meni goren kimi ayaga qalxdi
-acmisan?
Men hec ne demeden ozume yeme hazirlayirdim
-dayan men ederem-deyib mene yaxinlashdi. Onu saymirdim, sanki eshitmirdim.
-medine-deyib qolumdan tutdu, cevrilib ona gozlerimi agartdim, o ise el cekmek fikirinde deyildi-mene ele baxma, peshmanam, bilirem alcaqliq eledim, sene inanmadim. Men esebleshmishdim, sene yaxin ola bilmemek meni deli edirdi. o kishini de gordukde, sanki bashimdan ashagi qaynar sular tokuldu.
Men gozlerimi suzdurub onun qolunu kenara iteleyib, hec ne demeden oturub yemeyimi yemeye bashladim. O menimle uzbeuz oturub mene baxmaga bashladi. Ona baxmayacaqdim, her vechle gozlerimi ondan yayindirirdim. Hetda hec baxmagimin noqtelere bele baxirdim. yemeyimi yeyib ayaga qalxdim, boshqabimi yuyarken bele o mene baxirdi yanimdan bir an bele ayrilmirdi. Men ise ehemiyyet vermirdim ona. Hara gedirdimse menimle gelirdi. Axsham dushmushdu, yerime kecirdim ki, onunda geldiyini gorub qapini baglamaq isteyirdim ki, eli ile tutdu. Qorxu ile ona baxib geri cekildim. Yene eyni sheyleri yashayamagimdan qorxurdum. O ise iceri kecib menimle uzbeuz dayanib gozlerime baxirdi ve gulumseyirdi.
-seni sevirem medine…. Mene ezab verme,peshmanam, eshsheyem, axmagam, incitdim seni bilirem, amma menden qaca bilmersen daha, menimsen, ancaq menim-deye picildadi. O mene bir addim yaxinlashdiqca men iki addim geri gedirdim. Yataga direnib ashagi oturdum. Ellerimle bashimi tutub aglamaga bashladim. O ise tez eyilib meni qucaqladi
-sene soz verirem unutduracam her sheyi sene, biz xoshbext olacagiq-saclarimdan opur, ellerimi uzumden cekmeye calishirdi. Men onu kenara iteleyib
-seni yanimda istemirem, get , cix otaqdan cixx-qishqirirdim. Butun bu yashadiqlarimi asan unutmayacaqdim.