, qishqirar bagirar mende her shey eksine idi. menim normal halim bele idi. indi ise sakit, danishmaz, sessiz biri olmushdum. Neneciyimin defni, 3u, 7si verilmishdi. Evimize geldikde yaxshiki azca imkanli vaxtimizda sigortalamishdiq. Sigorta shirketi bize komek edib evi temir etdirirdi. Mamam, qardashim dayim gilde, atam emimgilde qalirdi. Bacilar ise onlar meni maraqlandirmirdi artiq. Bu minvalla novbeti 1 heftenide geride qoyduq artiq 2 hefte idi burda idim uzum sagalirdi. Agrilar azalirdi, serbest de olmasa xeyli danisha bilirdim. Mene maraqli olan ise mene guzgunun verilmemesi idi. bir gun tibb bacisi yene uzumu dermanlayib getdi. Otaqda ise men ve qardashim qalmishdi. O elinde ne ilese oynayirdi. Ushaq idi, aldada bilerdim
-azad, qaqash mamanin cantasindan mene guzgunu verda-deye gozumu zilleyib ona baxirdim. Elindekini stolun ustune qoyub cantani eshmeye bashladi. Az sonra guzgunu tapib mene uzatdi. Yene heyacanli shekilde guzgunu elime alib sixib saxladim. Az sonra astaca qaldirib uzume yaxinlashdirdim. Diqqetle uzume baxdim hec ne yox idi. daha dogrusu uzumu sariqlamishdilar. Asta asta sariqlara dogru el atdim. Ilk evvel acmaq istemesemde son 2 heftede olan deyshikliyi gormek isteyirdim. Sargilari acdiqda ureyim qush tek yerinden cirpinirdi. Belke de omrumde ilk defe idi ki, bele heyecan kecirirdim. Bir qeder sonra uzumu sargilardan azad etmishdim. Mene qalan tek shey guzgunu yeniden qaldirib uzume baxmaq idi. amma buna cesaretim catmirdi. nehayet ushaq kimi ureyimde “1…2…3” sayib guzgunu uzume dogru yaxinlashdirdim. Asta asta gozlerimi acdim ve ozumu gorduyum an dehshete geldim. Elimi uzumde gezdirib shok veziyyetinde bir muddet ozumu seyr etdim.
-bu me.. menem?-deye picildadim. Azad sesimden qorxuya dushub
-baci guzcunu vey-deye elini guzguye dogru uzatdi. Men eseble onun elini geri iteleyib ellerimi uzumde gezdirib qishqiraraq
-bu men deyilem, men deyilem-deye artiq bagirirdim. Eseble guzgunu yere atib uzun dirnaqlarimi daha yenice qaysaq