i yashlar ise dayanmadan cenemden suzulub yere damcilayirdi. Zeng iceri vuruldu men geriye cevrilib otaqdan cixdim. Butun dehliz boyunca aglayaraq universtetden cixdim. Her kesin gozu mende idi,men ise aglayaraq yol boyu qacir, hec kime ehemiyyet vermirdim. Bir teher dayanacaga catib ozume geldim, maskani ele sinifin ortasina tullamishdim. Buna gore de uzumu hec cure gizlede bilmirdim. Insanlarin bezileri menim uzume defelerle baxir, bezileri ise bu iyrenc menzereye bir baxib birde baxmirdilar. Gucle avtobusa minib yol boyu bashimi ashagi dikdim. Elacim olsa bashimi yerin dibine soxacaqdim ki, hec kim gormesin meni. Uzun yoldan sonra eve catdim yene suretli addimlarla iceri kecdim. Zalda mama, bacilarim oturmushdu. Onlarin uzunde xosh abu-havani gorub daha da cin atina mindim.
-men daha universtete getmeyecem-deye iceride bagirdim. Mama telashla ayaga qalxib mene sari geldi meni qucaqlamaq isteyib
-medine qi…
-ne medine?! Ne medine?! Ne ne ne?!-deye mamani kenara iteledim-men bu haldayam her gun aglayib ozumu oldururem siz ise oz kefinizde men olmayanda deyib gulursuz! Men burda insanlarin baxishlari altinda ezilerken siz mensiz kefdesiz
-medine besdi-deye Seide ayaga qalxdi. bunu gordukde ise daha da ozumden cixdim:
-ne var?! niye demirsen ki, menden iyrenirsen? Mamanin da yaninda de, o da bilsin ki, boyuk qizlari medinenin paxilligini cekirdiler. Niye demirsen?! De, etiraf etki menim uzum bu gune dushenden sonra ellerinize xina yaxib gezirdiniz!!
Ele bu an uzumde sert agri hiss etdim. Elimi uzume tutub eseble mamama baxdim. Yaziq arvad ele o andaca peshman olmushdu. Gozleri doldu,dodaqlari heyecandan esmeye bashladi. Hec mende ondan geri qalmirdim bu veziyyetde amma bir ferq var idi, men esebi idim, mama ise peshman. Eseble yuxari cixib qapini cirpdim. Yatagin bir kuncunde oturub aglamaga bashladim. Basha dushurdum men sehv etmishdim, en azindan mamanin burda gunahi yox idi, eslinde butun gunah mende idi, evin yanmasi menim ehtiyatsizligimdan oldu