e istirahet edersen-deyib elini mene dogru uzatdi. Men ise yene de gozlerimi suzdurub kuskunluyumu davam etdirirdim. Yataqdan qalxdiqda eynimde sadece Selimin koyneyi var idi. O da iri olduguna gore ciynimden surushub dushurdu. Selim ise menim aciqda qalmish ciynimden gozlerini cekmirdi. Koynek o qeder boyuk idi ki, bir terefini duzelden kimi diger terefi surushub dushurdu. Men onun baxishlarindan cekib
-cix eynimi deyishecem
-menim yanimda deyishsen ne olacaq ki?-sesi qeribe idi. Bu hal hec xoshuma gelmirdi. Gozlerimi bereldib:
-cixx dedim sene-o gulumseyerek otaqdan cixdi. Ele cixan kimide qapini baglayib arxaya dondum. Ureyimin doyuntusu bir gun oldurecek meni. Yene de suretle doyunurdu. Hereketlerimi ardicilliqla elesemde (yeni shfonerden paltar cixarmaq, eynimi deyishmek ve s..) fikrim de Selimin baxishlari idi….
Artiq 1 ay geride qalmishdi. Bu muddet erzinde selimle salam-kalamdan bashqa hec ne danishmamishdim. O ne qeder menimle danishmaq istesede men ya qacirdim, ya da sohbeti qisa kesib movzunu bagliyirdim. Bu muddet erzinde 1 defe mamagile, 2 defe de qaynanamgile getmishdik. Onlarin yaninda teatr davam etsede eve gelen kimi ikimizde sadece qiriq-qiriq kelmelerle danishardiq… mamagil hec ne demesede qaynanamgil her defe soz esnasinda “inshallah qucagimiza neve alariq”deyib soz atirdilar. Bu arada qaynanama “ana” deyirdim. Oz anama ise “mama”….
Bir gun yene seher oyanib metbexe kecdikde gorduyum menzere meni teeccublendirdi… Selim zumzume ederek sufreni qururdu. Kenardan ona baxirdim. Gulmeli gorunurdu. Eynindeki doshluk ise o ayri bir yarashiq verirdi. Bashini qaldirdiqda meni gurub gulumsedi. Men ise tez ozumu yigishdirib metbexe girdim. Sessizce oturub yemek yemeye bashladim. Yene de baxishlarini ustumde hiss edirdim. Amma bilerekden ona baxmirdim. O ise yemek yememish, bamaqlarini bir-birine kecirib mene baxirdi. Axir dozmeyib bashimi qaldirib esebi halda ona baxdim
-ne var? ac toyuq dene baxan kimi ne dikmisen gozlerivi ustume?
-nc nc