h qaldirmishdi. Ilk evvel desteyi qaldirmaq istemesemde onun bir vaxtlar mene etdiyini ona da etmek isteyirdim. Eslinde xasiyyetce “heyasiz” biri deyildim. Ama sirf sevdiklerim ucun lazim gelse ifritelikde ederdim. Telefonun sonmek fikiri yox idi, ya da bu “fasihe” yapishkan olub yapishmishdi. Eybi yox men qopararam.. desteyi qadiran kimi telefonu qulagimdan kenara tutdum.
-alo haralardasan sen?! Niye goturmursen bu zibili?!
-alo? Kimdi?-deye dillendim. Ureyim sanki bogazimda doyunurdu, ifritenin ses tonuna bax hele! Neterde qishqirire. Ax selim ne qeder uz vermise bu q…..ye sene qishqiracaq cesareti ozunde tapir…
-siz kimsiz xanim? Mene selim lazimdir-ilahi bu qadinin sirtiqligina meettel qalmishdim. Ele danishir ele bil selim bunun eridir. Axmaq qadin
-men selim beyin yoldashiyam, xanim siz yeqin xestelerinden birisiniz, selim halhazirda meshguldur, isteseniz bir azdan zeng-bir anliq susub nese dushunmush kimi-ceyhunn eleme, gel bura, sen oldureceksen meni axirda, he ne deyirdim, xanim bir azdan zeng edersiz
-bagishlayin xanim cey,ceyhun kimdir?
-oglumdur.
-selim beyin evli oldugunu bilmirdim
-he, 3 ildir evliyik.
-3????
-beli
-yaxshi sag olun
-sag olun-deyib desteyi asdim
-ifrite ele bilirsen erimi sene buraxacam! Q… seni ellerimle bogaram,qatil olaram amma erimi sene vermerem-deyib geri cevrilmishdim ki,selimin teeccuble mene baxdigi gordum. Hem qorxmushdum, hem utanmishdim, hem de esebleshmishdim. Selim uzunde yari teeccub, yari gulush bir ifade ile mene yaxinlashib telefonu elimden aldi. Ekrana baxdiqda qashlarini duyunledi. Sonra kinayeli tebessumle
-demeli oglumuzun adi ceyhun olacaq he? Pis ad deyil, men beyendim-deyib meni ozune teref cekti. Qollarimi terpede bilmirdim. Onu itelemek istesemde ele sixmishdiki, hetda nefesimi bele gucle alib-verirdim.
-bu gunumuzu mehv etmeyek, xaish edirem-sesinde meyuslugu hiss edirdim. Men onun qollarinda xoshbext olsamda “qurur” adlanan hiss meni ondan ayirirdi.
-selim burax meni-sesim