İmam Sadiq (ə) uzun müddət yanında elm və mərifət öyrənən tələbələrindən birinə buyurdu:
-"Bu müddət ərzində məndən nə öyrəndin?"
Tələbə cavabında,
- "Səkkiz şey, ey mənim mövlam", - deyə cavab verdi. Ardınca İmam (ə) buyurdu:
-"Elə isə o öyrəndiyin şeyləri mənim üçün tərif et".
Tələbə də onları bir-bir sadalamağa başladı:

"1. Hər bir məhbub öz həbibini (sevdiyini) ölüm anında tərk edir. Mən də bütün diqqətimi məni tərk etməyən, əksinə təkliyimdə mənimlə dost olana, ünsiyyət qurana sərf etdim. O da xeyir əməldir:
"Kim xeyir bir əməl yerinə yetirsə, onun müqabilində mükafatını alacaq".

2. Bir qrup insanların əsil-nəsəbi, başqalarını isə var-dövlət və övladları ilə fəxr etdiklərini gördüm. Ancaq bunların heç birində iftixarın yoxdur. Ən böyük fəxr Allahın buyurduğu bu sözdədir:
“Allah yanında ən hörmətliniz ən təqvalı olanınızdır” .
Mən də Allahın yanında hörmətli olmağa çalışdım.

3. İnsanların əyləncəyə, eyş-işrətə qərq olduqlarını gördüm və Allahın bu sözünü eşitdim: “...kim (qiyamət günü) Rəbbinin hüzurunda durmaqdan qorxmuş və nəfsinə istəyini (şəhvəti) qadağan etmişsə, həqiqətən, onun yeri Cənnətdir!” Mən də nəfsimə istəyini qadağa etməyə çalışdım və nəfsim Allahın itaətində qərar tapdı.

4. Hər kəsin qiymətli bir şey tapdıqda onu qorumağa çalışdığını görən zaman Allahın bu sözünü eşitdim. “Kimdir o kəs ki, Allah yolunda könül xoşluğu ilə borc versin və O da bunun əvəzini qat-qat artırsın? Onu həm də çox qiymətli bir mükafat (Cənnət) gözləyir!”
Mən də mükafatımın qat-qat artmasını istədim. Allahın yanında olandan qiymətli bir şey görmədim.

5. İnsanların bir-birinə həsəd apardıqlarını gördüm və Allahın bu sözünü eşitdim: “Dünya həyatında onların məişət vasitələrini aralarında Biz bölüşdürdük və (maddi və mənəvi kamilliklər baxımından) onların bəzilərinin bəzilərindən bir neçə dərəcə üstün etmişik ki, bəziləri digər bəzilərini xidmətə götürsünlər (və nəticədə, bəşər cəmiyyətinin daha kamil və layiqli idarə sistemi formalaşsın).