Günlərin biri bir cavan gözəl paltarından birini geyinib məscide sübh namazına gedir.
O, məscidə çatmamiş yıxılır, patlatı büsbütün bulaşır. Ayağa qalxıb üst-başını çırpır, evə qayıdır və paltarını dəyişib yenidən məscidə yollanır, bu dəfə həmin yerə çatanda yıxılır, üst-başı yenə də tamam bulaşır. Yenidən evə qayıdıb paltarını dəyişir ve məscidə gedir. Bu defə yolda qarşısına əliçıraqlı bir şəxs çıxır. Cavan ondan adını soruşduqda deyir:
- Gördüm eyni yerdə iki defə yıxıldın, bunun üçündə çıraq gətirib ayağının altını işıqlandırmaq istədim.
Cavan ona təşəkkür edir və onlar birlikdə məscidə yollanırlar. Məscidə çatanda cavan ona namaza gəlməyi təklif edir, amma əliçıraqlı şəxs imtina edir. Cavan nə qədər israr edirsə, heç bir nəticə vermir. Səbəbini soruşduqda deyir:
- Axı mən şeytanam!
Cavan sanki yerə yapışır və bir söz deyə bilmir. Şeytan sözlərinə davam edərək deyir:
- Sənin iki dəfə yixilmağına səbəb mən oldum. Birinci dəfə səni yıxdıqda dərhal evə qayıdıb təzə paltar geyindin, məscidə qayıtdın və bunun ücün Allah-Təala sənin bütün günahlarını bağışladı. İkinci dəfə bunu yenidən təkrar etdim. Amma sən bu dəfə də təzə partarından birini geyinib məscidə döndün. Və bu dəfə Allah-Təala sənin bütün qohum-əqrabalarının günahlarını bağışladı. Qorxdum ki, birdən ücüncü dəfə yixilsan, yenidən evə qayıdacaq, təzə paltar
geyinib məscidə dönəcəksən. Bu defe Allah-Təala sənin bütün həmşəhərlilərinin günahlarını bagışlayacaq..