zaman səmadan bir nida gəlir və
Əbu Talib başını
qaldırır, yaşıl rəngə çalan
qiymətli
daşın üzərində dörd sətrin
yazıldığını gördü. Bu daşı
götürdü və sinəsinə sıxdı. Orada
dörd misra şeir yazılmışdı və
bu şeirin mənasından başa
düşmək olur: “Sizə pak və pakizə
övlad verdim və
ondan çox
razıyam. Onun adı Böyük Allah
tərəfindən “Əli”
qoyulmuşdur. “Əli” “Əla”
sözündən düzəldilmişdir” . Bu
zaman şükür
etmək üçün on
dəvə qurban edir. Həmin daşı
Məscidul-haramd an
asdılar. Bəni
Haşim bu daşla iftixar edirdi.
Həmin daş Həccacın
Abdullah ibni Zubeyrlə döyüşünə
qədər salamat idi, ancaq sonra
yox oldu”. Beləliklə bu
hədisdən görmək olur ki, Əbu
Talib elə o zaman tək
Allaha inanırdı və övladına ad
qoymağı da Allahdan
istəmişdi. Beləliklə deyə bilərik ki,
Əhli-beyt (ə)
davamçılarının birinci İmamı
sayılan Həzrət Əlinin (ə)
fəzilətləri o qədər çoxdur ki,
saymaqla
bitməz. Peyğəmbərə (s) ondan
yaxın və ona sirdaş
başqa kim ola
bilərdi