Yenə eyni yerdən yazıram sənə... Sən, eyni yerdəsənmi bilinməz... Sevgilim gedişinin arxasından aylar keçdi, ilə döndü... Bəlkə gələcəksən deyə gözlədim. Gələcəksənmi?

Gedən unudulurmuş canım... Mən unutmadım, gedişindən sonra çox ağladım, sənsizliyə dayanamadım, sənsizlikdə yandım... Sonra əlimə qələmimi alıb, həmişə sənə yazdım... Dəftərimdə çox şeirlərim var, çox sevdaları anladan yazılarvar, hammısı sənə aiddir...



Əslində sən unudularsan, gedənlərin hamısı unudulur amma yaşananlar var axı... Unutmağa çalışarkən xatırlanan o anlar... Sənə bunu xatırladıram mən unutmasam da, bəlkə sən unutmuşsan deyə...

Ağlamıram da artıq çünki, sən öyrətdin mənə gülməyi, sən öyrətdin mənə həyatı ələ salmağı...

İndi necə unudum, özümə baxdıqca xatırlayıram səni...İndi sənin üçün çox darıxıram çox... Amma bilirəm səndə unutmadın məni getdiyin yerlərdə... Gözün də arxada olmasın sevdiyim, məni buraxdığın yerdə yaşayıram səni... Sənsizlik çox çətindi, çəkiləsi deyil amma, bunu belə öyrətdin mənə... Daha nələr-nələr öyrətdin...

Tək başıma yaşaya biləcəyim eşq buraxdın mənə...
Sən mənə gözəlliyi, doğruluğu buraxdın və bir gün məni axtarsan eyni yolda tapacaqsan...



Səndən sonra ayaqda durmaqda çətinlik çəkdim, ara sıra yıxıldım... İndi ayaqda durabilirəm amma arada səni yanımda istəyirəm. Bir zəng edirəm səsini eşidirəm, üzünü görməsəm də rahatlaşıram... Sənə bir dəfə möhkəm sarılmaq istədiyimi deyirəm. Dayana bilməyəcəyini deyirsən...

İndi sənsiz yollardayam, gəlməyəcəyini bilsəm də, məni tapılmayan bir dürüstlüklə sevdiyini və hər zaman sevəcəyini bilirəm...