verim,ağlayım,gülüm,əsəbləşim ona,ya neyləyim.O içəri gürüm ayaqqabılarını çıxardı.Həmişəki vərdişini heç tərgitməmişdi,ayaqqabılarını çıxaranda elə çıxarırdı ki,ayaqqabının biri o birinin üstünə çıxırdı.Bunu görüm istər istəməz gülümsündüm.Əli divara dayanım mənə baxırdı.

-olar bu gecəndə məndə iştirak edim?,-səsi çox qəmli idi.Biraz arxaya getdim,qollarımı açıb onun məni qucaqlamağın gözlədim.Hər nə yaşansa da o mənim qardaşım idi.Atam ilk olaraq onu qovmaq istəsə də mən qoymadım,anam isə elə görən kimi gözləri güldü.Ana ürəyi başqa olur.Əli axırıncı gedişindən sonra çox dəyişmişdi,daha əvvəlki kimi Zərifə ilə yox anamla məsləhətləşirdi,ancaq hələdə atam onunla danışmırdı.Evimizdə yalnız mən Xəyalə ilə hələdə əlaqələrimi kəsməmişdim.Bir gün Xəyalə məktəbə məni görməyə gəldi.Mənim məktəbdə özümün otağım var idi.Oturub ordan-urdan danisirdiq.Xəyalə qəribə idi,sanki nəyisə demək istəyirdi ancaq necə deyəcəyini bilmirdi.

-Xəyiş nəsə qəribəsən.O gözlərini məndən qaçırırdı.

-İnci təzəliklə bir insanla tanış olmuşam.Çox yaxşı insandı,niyyəti ciddi biridi,dünən anası ilə atası bizə gəlmişdi.O da evlənib boşanmış biridi.Əslində pis olsamda,Xəyaləyə bildirməməyə çalışdım.Onun da xoşbəxt olmaq haqqı idi.

-Xəyiş,əgər ürəyincədirsə,get xoşbəxt ol.Xəyalənin üzü gülürdü xoşbəxt olduğu hər halından bəlli idi.Xəyalə Əlinin gəldiyini eşitmişdi,daha əvvəlki kimi ona acıqlı deyildi.Bir ay sonra Xəyalənin xeyir işi oldu,o türkiyədə yaşayacaqdı.Xəyalənin yenidən ailə qurduğunu Əli

eşıdəndə qəzəblənmişdi,mən onu anlayirdim,bu qəzəb hisslərdən domurdu,sadəcə kişi eqoizmi idi.Beləcə günlər ptüb keçırdı.Anam son zamanlar Əlinin üstünə yenidən düşmüşdü ki,o da ailə qursun.Ancaq bu dəfə Əli,-hələ vaxtı,deyil,vaxti gələndə özüm sizə deyəcəm,-deyib işləri ilə məşğul olurdu.Bir gün işdən gələndə anam məni qəribə qarşıladı.Atam da evdə idi,anam qolumdan tutub məni otağıma dartdı.Anamın bir xüsusiyyəti var idi,söz saxlaya bilmirdi,bir söz eşidən kimi çalışırdı tez desin.Bu