öhdəmə düşən iş bunları tanış etmək idi.O vaxt mən hardan bilərdim ki,bunlar aralarındakı hər mübahisəyə mənidə qatacaqlar.Əli ilə Minayəni tanış edəndən sonra Əli tələsik getdi.Minayə utansada deyəsən ona qardaşım maraqlı idi.
-heç bilmirdim,belə böyük qardaşın var,-deyib Minayə gülümsədi.Uşaq deyildim ki,iyirmi beş yaşımin içində idi, başa düşürdüm hər şeyi.Ona görədə Minayəyə biraz Əli haqqında danışdım,ailəsinin dağılma səbəbi də daxil olmaqla heç nəyi yalan demədən.Çünki Minayə mənim fikrimcə elə Əlini anlaya bilən bir insan idi.Həmin günü axşamı Əli otağıma gəldi.Çarpayının bir küncündə oturub divara baxırdı.
-İnciş,-Əli ad günümdən bu yana mənə inciş deyirdi,-şey səndən bir şey soruşum.Əli başını yana çevirib,əlinin qulağına salıb tez-tez tərpədirdi.Mən bilirdim ki,o nə soruşacaq,ancaq özümü bilməz kimi aparacaqdım.
-hə qardaş buyur soruş.Əli hələdə qulağı ilə oynayırdı.
-şey bu gün yanındakı o xanım kim idi,yəni sən onu nə dərəcədə tanıyırsan.Əlinin bu sözündən sonra özümü saxlaya bilməyib güldüm.O üzümə baxıb,qaşının birini qaldırdı,-hmmm niyə gülürsən balaca şeytan,hə?,-əli isə hələdə qulağında idi.
-dayan qoy sənin belə şəklini çəkim sora deyəcəm o xanımın kimliyini.Xanım gözünü deyəndə özüm qəsdən xüsusi intonasiya ilə dedim və ani olaraq Əli göz vurdum.Tez telefonu götürüb Əlinin şəklini çəkdim.
-İnciş sil onu.
-silmiyəcəm,çox qəşəng düşmüsən.Bu dəfə Əli hər iki qarşını qardırıb,-bəsdi sil adımız sanımız var,-dedi.
-sənə xanım maraqlı deyil,imkan ver danışım da.Əli iki əlini boynunun arxasında çarpazlayıb,mənim çarpayıma uzandı.Mən Minayə haqqında bildiklərimi danışdım,onun ərdə
olduğunu biləndə Əli qaşlarını düyünləsədə,sonradan ərinin onu atıb getdiyini biləndə yenidən üz ifadəsi yenə əvvəlki formasına qayıtdı.Bizim söhbətimizdən bir həftə keçmişdi.bi bir həftədə Minayə mənə dahada yaxın olsada Əli heç nə deməmişdi.Bir axşam yenə Əli otağıma gəlib,qapını örtdü.Stulu çəkib mənlə üzbəüz oturdu.
-İnciş,səndən bir şey istəyimdə,-bu