ardınca otağa keçdilər.Qumru xala elə bil qəsdən otağa girən kimi qapını örtdü.Başımı aşağı salıb dayanmışdım,elə o da məndən fərqli vəziyyətdə dayanmamışdı.Çamadanlar hələdə əlində idi.Özümü saxlaya bilməyib,-qorxursan ki yerə qoysan oğurlayacaqlar bunları,-deyib gülümsündüm.O çamadanı yerə qoyub,mənə yaxınlaşdı.O yaxınlaşdıqca mən arxaya gedirdim.Divara çatmışdım,hə İnci burdan hara gedəcəksən?Mən onun gözlərinə baxırdım.Birdən o məni qucaqlayıb,-mənim İncim,-dedi.Özümdən asılı olmadan gözlərim doldu,ağlamağa başladım.
-mən sənin deyiləm daha,sən məi qoydun getdin,elə Ayanda,səndə ikinizdə məni tək tənha qoyub getdiniz.Dilim bu sözləri desədə içimdə illər əvvəlki hisslər var idi.Qorunmaq,hər şeydən hər kəsdən qorunmaq rahatlığı.Bu hissi o yaratmişdi,onun gedişi ilə bu hiss də məni tərk etmişdi.İndi heç beş deqiqe deyildi gəldiyi yenə uşaqlığıma qayıtmışdım.
-Daha heç bir qüvvə məni bu şəhərdən apara bilməz,getmiyəcəm sənə söz verirəm.Onu özümdən aralayıb,kənara çəkildim.
-sən get içəri,mən gedim çay gətirib gəlirəm.
-məndə gəlim sənlə.
-yox get içəri mən birazdan gələcəm.Mən mətbəxə keçdim,o isə anamgilin yanına getdi.
O gecəni Emingil bizdə qalacaqdılar,səhərdən isə özlərinə ev axtarmağa başlayacaqdılar.Başımız söhbətə elə qarışmışdı ki,birdə baxdıq ki,saat beşə işləyir.Aradan keçən illərin söhbətləri heç qurana oxşamırdı.Bu illər ərzində Qumru xala bir o qədər dəyişilməsədə Arzuman əmi çox yaşlanmışdı.Belə qərara gəlindi ki,atamla Arzuman əmiyə bir otaqda,anamla Qumru xalaya isə bir otaqda yer salaq,Emin isə qonaq otağında yatacaqdı.Gecə su içmək üçün duranda Emini eyvanda gördüm.O fikirli halda siqaret çəkirdi.
-niyə yatmamısan?O mənim səsimi eşıdıb əlindəki siqareti aşağı atdı.Ağzından çıxardığı tüstüdən gələn nikatin iyi isə məni ösgürtdü.
-sən niyə yatmammısan?,-deyib gözlərini məndən kəçmirdi.
-yata bilmədim.Birazdan səhər açılacaq.Biz ikimizdə gecənin öz yerini gündüzə təhvil verməsini izləyirdik.
-mənə Ayandan danış,necədi ailəsi