yaradırdı.Elə ona görədə o sözü bir dəfə deyən kimi mən sözü çevirmədən edirdim.Hər kəs düşünrüdü ki,Emin çətin adamdır.Ancaq mən onu çətin hesab etmirdim və onun hər halına dözürdüm.Arzuman əmigil hər şeyi tez etmək istəyirdilər,çünki Arzuman əmi ağır xəstə idi,qorxurduki,əcəl oğlunun toyunu görməyə imkan verməz.Buna görədə elçılık tez bir zamanda oldu.Biz nişana hazırlaşırdıq.Nişana Ayan da gelecekdi,skype danişsaqda onu görmək üçün səbirsizlənirdim.Beləcə günlər keçirdi.Mən öyrəşmişdim hər səhərimi Eminin səhər mesajı ilə açmağa.Mənə elə xoş gəlirdiki,sabah durub telefonu açan kimi ondan mesaj gəlməsi məni sevindirirdi.Nişana bir həftə qalırdı.Bir gün səhər yuxudan duranda ondan mesaj gəlməmişdi.Biraz gözlədim ki,bəlkə yadından çıxıb indilərdə yazar.Artıq günorta vaxtı idi.Evdə heç kim yox idi.Özüm ona zəng vurdum.Onun telefonu məşğul idi.Biraz keçmiş birdə zəng vurdum,bu dəfə isə cavab verən yox idi.Beş dəqiqə sonra o zəng vurdu.

-nəhayətki,niyə cavab vermirsən zəngimə?Mən birazda ona acıqlı idim.

-İnci papa rəhmətə getdi.Bu anda nə demək olardı,mən nə desəm onun dərdini birazcada olsa azaltmiş olaram deyə düşünürdüm,ancaq sözlər mənasiz idi.Mən ağlamağa başlasamda o özünü toxdaq tuturdu.Onu danlayırdım ki,niyə mənə xəbər verməyib.Atamla anam səhər mən yatılı olanda durub gediblər.Tez əynimi dəyişib onlara getdim.evə yaşınlaşanda ağlaşma səslərini eşıdıb,ayaqlarım geri getmək istəsə də mən özümü ələ alıb,evə girdim.Qumru xala məni görən kimi yerindən durub qabağıma gəldi,boymunu qucaqlayıb ağlamağa başladı.Məni bir yanında oturtdu,soruşanlara isə,-gəlinimdi,-dedi.Anam isə Qumru xalanın o biri yanında əyləşsədə kim nə soruşsa o cavab verir,lazım olduqda tez durub kömək edirdi.Mən də bir dəfə durmaq istəsəmdə Qumru xala otur dedi.Onun ərinin yasında belə məni belə ağırlamağı nə yalan deyim məndə özümə qarşı vüqar hissi oyadırdı.Axşama yaxın Ayangil gəlib çıxa bilmişdilər.Taleyin işinə bax,mən onu ilk dəfə nişanımızda görəcəyimi düşünürdüm,ancaq indi o