qizim..
Leyla:
-Ana hirslenme.. qulaq as sonra... sonra istesen meni öldür..
Men..... men hir oglani sevirdim. segirdim ama sene dimirdim..
Xedice danim:
-Hiss etmishdim, anlamishdim Zamiqe yox diyende.. deyib qizina gülümsedi.
Bu gülümseme Leylani daha da vesaretlendirdi.
-Yox ana bildiyin kimi deyil... men artiq onu sevmirem.. o... o yoxdur. ana bilirsen bunu dimey çox çetindir..
Xedice xanim qizi üreklenib derdini desin diye dillendi;
-De qizim de mene demeyib kime diyeceysen..
Leyla dahada üreklenib:
-Ana men...
biraz sükut ederek onu bogan nefesini udaraq.
-Men haamileyem....
Xedice xanimin gülümseyen üzü o an soldu. Elini üreyinin üserine qoyaraq bir addim geri atdi.. yerinde dura bilmeyib arxasi üsye yere düshdü.
Leyla:
-Anaaaa anaaa...
deye bagiraraq yere yixilan anasinin yanina çökdü. Anasinin bashini qucaqlayaraq:
-Ana qurban olum anaaaa qurban olum eeyib...
gòz yashi axidirdi.
Leylanin sesine qonshulardan,ilk gelen nazli arvad oldu.
Nazli arvad içeri girib veziyyeti görüb Leylanin qucagindaki rengi saralmish Xedice xanimi gördükde.. artiq çoxdan keçindiyini anladi.Bütün qonshular ses küye toplashdi. Leylani anasindan ayira bilmirdiler.Amma artiq gec idi. Qonshu Ferman kishinin kömekliyile Meyit mescide aparildi Çox adam yox idi on onbesh qonshu cavani ve birde iki üç mehle agsaqqali ile defne üçün meyit Mescitten çixarildi. Leylanin bir qolundan Fatime digerinden Kovser adli qonshulari tutmushdu.Qizi saxlamaq olmurdu.Leyla:
-Sizi Allaha and verirem buraxin tabutuna girim.. anamin oglu yoxdur.. buraxin men girim..Buraxin anam sözüm var.. buraxin defnde mende olum...
Ferman kishi bashi ile ishare ederek buraxmalarini istedi.Leyla elleri buraxilan kimi tabuta qaçdi. Mescitten meyit çixarilana kimi tabutun sag terefinde anasini dashidi. yola çixandan sonr Ferman dayi qadinlara onu tutub saxlasinlar deye ishare