qələmə aldığı “Məlhuf” (və ya “Lühuf”) kitabında İmam Hüseynin (ə) ağlayan qadınları sakitləşdirərkən onları adları ilə çağırdığı bildirilir və Ümmi-Külsum, Zeynəb, Fatimə, Rübabla bir sırada Rüqəyyənin də adı çəkilir. Amma burada Səkinənin adına rast gəlmirik. Ehtimal etmək olar ki, müəllif hədisi rəvayət edərkən Səkinənin adını unudub, ya da Səkinə ilə Rüqəyyənin adlarını səhv salıb, yəni Rüqəyyə elə Səkinədir. Xacə Nəsirəddin Tusinin müasiri olan Şeyx İmadəddin Təbərinin “Kamili-Bəhai” kitabında da İmam Hüseynin (ə) 3-4 yaşlı kiçik qızının olması və Şam xarabalığında atasının kəsik başını gördükdən sonra şəhadətə çatması barədə məlumat verilir. Sonrakı müəlliflərin əksəriyyəti əhvalatı məhz bu mənbədən nəql edib. XX əsrin ən böyük tarix və hədis mütəxəssislərindən sayılan Şeyx Abbas Qumi “Müntəhal-amal” kitabında İmam Hüseynin (ə) cəmi iki qızının (Fatimə və Səkinə) olduğunu yazır. Bununla belə, o, “Müntəhal-amal” və “Nəfəsül-məhmum” əsərlərində İmam Hüseynin (ə) dörd yaşlı qızının Şam xarabalığındakı müsibətini “Kamili-Bəhai” kitabına istinadən təsvir edir, amma qızın adını yazmır. Qeyd edək ki, Şeyx Müfid də İmam Hüseynin (ə) qızlarının sayını 2 qeyd edir. İbn Şəhraşub isə onlara Zeynəb adlı daha bir qızın adını əlavə edir. Amma onların heç biri bircə kəlmə ilə də olsa Şam xarabalığındakı hadisəyə toxunmur. Ümumiyyətlə, Kərbəla faciəsinin təsvirini əhatə edən və ilkin mənbə olmaq etibarilə böyük əhəmiyyət kəsb edən Təbərinin tarixi, Xarəzminin və Əbu Mixnəfin “Məqtəl”ləri, İbn Əsəm Kufinin “Fütuh”, Seyyid İbn Tavusun “Lühuf”, Şeyx Müfidin “İrşad” kitablarının heç birində Rüqəyyənin faciəli ölümünə işarə edilmir.