İslam inancına görə, qiyamət günündə bütün
insanlar dirildikdən sonra dəstələr halında “məhşər”
adlı geniş bir məkana gətiriləcəklər. Orada hər kəs
növbə ilə mühakimə olunub ya mükafata, ya da
cəzaya layiq görüləcək. Ərəb dilindən tərcüməsi
toplantı yeri deməkdir. Kafirlər qorxudan gözləri bərəlmiş və sifətləri qaralmış halda, ümidsizlik içində məhşərə sürüklənərlər. Onlar yenidən ölüb qəbirlərə qayıtmağı arulayarlar; amma bu istəkləri fayda verməz. Möminlər isə məhşərə daxil olarkən özlərini itirməz, əksinə sevinərlər, onların üzü gülər. Çünki onlar dünyada etdikləri yaxşı əməllərin mükafatını almağa tələsərlər. Məhşər məhkəməsindən heç kim kənarda qalmayacaq. Həm möminlər, həm də kafirlər sorğu-sual qarşısında duracaqlar. Bu prosesin gedişi və nəticəsi hər insan üçün fərqli olacaq, lakin ümumilikdə heç kəs ədalət sorğu-sualından azad edilməyəcək. Qurani-kərimdə buyurulur: “Peyğəmbər göndərilən ümmətləri sorğu-suala çəkəcək, göndərilən peyğəmbərləri də sorğu-sual edəcəyik” (Əraf, 6). Məhşərdə peyğəmbərlərin savabını Allah-təala özü hesablayacaq. Sonra Allah peyğəmbərlərə tapşıracaq ki, öz canişinlərinin və sadiq tərəfdarlarının əməlini yoxlayıb, savabını təyin etsinlər. Onlar da öz növbəsində, qalan insanları mühakimə edəcəklər. Əlbəttə, bunların hamısı Allah-təalanın bilavasitə nəzarəti altında baş verəcək. Məhşərdə insanın hər bir əməli nəzərə alınıb hesablanacaq. Heç bir pis, yaxud yaxşı əməl kənarda qalmayacaq: “Kim (dünyada) zərrə qədər yaxşı iş görmüşdürsə, onu (onun xeyrini) görəcək (mükafatını alacaq). Kim də zərrə qədər pis iş görmüşdürsə, onu (onun zərərini) görəcək (cəzasını çəkəcək)” (Zilzal, 7-8). Qədim dünyanın ən hikmətli alimlərindən sayılan Loğmanın oğluna vəsiyyətində deyilirdi: “Oğlum, (dünyada gördüyün hər hansı yaxşı, yaxud pis iş) bir xardal dənəsi ağırlığında olsa da, bir qayanın içində, yaxud göylərdə və ya yerin təkində olsa da,
Allah onu (qiyamət günü) ortaya gətirər. Həqiqətən,
Allah lütf sahibidir, (hər şeydən) xəbərdardır”