Bu otaqlar,sənin izlərin olan bu divarlar nəfəsini hiss etdiyim evin her bir küncü mənə eyni anda artıq yoxlugunu xatırladır. Yenidən və yenidən sən, heç bitməyəcək bu sənlərim ATA! Bu gün sənə necə ehtiyac duydugumu hiss etdim. Düşündüm bu gün olsaydIn necə olardI heyatim ve o an içimdə sənə olan möhtaclıgımı hiss etdim. Mənə elə lazimsanki, birdən sənə yenidən sarilmaq səni qucaqlamaq istedim. Uşaq iken etdiyim hər bir şeyi yenidən yaşamaq istedim. Səninlə keçirdiyim bütün günləri geriyə istədim. ATA nədən başlayım, nədə bitirim bilmirəm. Səni yox kimi necə qebul edim bilmirəm. Necə anladım içmdəki bu boşlugu bu agrını, sən yoxsan və bu gerçəkdən başqa hər şey yalandır. Səninlə addımlamaga bawladıgım bu heyat yolunu sənsiz addımlamaqdayam,düşüncələrimi hərəkətlərimi etdiyim hər şeyi, səhvlərimi sənə deyil rəsminə danışıram. Aglayıram mən, yenidən aglayıram. Bu dünyada təsəllim varılgın idi, tək sıgınacagım sən idin. Çünki sən vardın, nə etsəm məni qoruyacagına əmin idim. Səhv səhv dalınca etsəm də qorxmazdım. Heç bir şeydən qorxmurdum, amma bu gün çəkinirəm.. Bu gün artıq səhvə yol verə bilmirəm. Sənsiz Yeridiyim bu yolda məni qoruyacaq sən yoxsan! Səhv etdiyimdə meni danlamadan başa salacaq sən yoxsan. Niyə belə anidən cixib getdin ki? sənsiz yaşaya bilmərəm deyirdim amma bu gün yaşayıram… Bunu necə bacardıgımı bilmirem ATA! geridə üzərimə buraxdıgn məsuliyyətləri dərk etməyə başlayıram. Həm mən axı güclü olmalıyam. Mənə baxan o gozlərin son dəfə agladıgı kimi qalıb xatirəmdə. Hər gün daha da çox uzaqlaşırsan məndən. Hər keçən gün itir yaddaşımdan sənə aid anlar, istəmirəm dayandır zamanı! Sənsizliyin acısını istəmirəm! Artıq yox olub gedirəm, sənsizliklə birlikdə men yox olub gedirem….ATA sənə çox ehtiyacım var!