n ət çəkər kimi
ayrılacaqdı ruhun bədənindən...
Buludların üstündə kimi,
yumşaq.... Xəbərin belə
olmayacaqdı. Gül bağçasına
girər kimi... Bütün
hüceyrələrində hiss edəcəkdin
xoşbəxtliyi...
-Amma indi
-Qışqırmağı belə
bəyənməyəcəksən çəkəcəyin
ağrıdan !... Saat da tam 08:07
oldu. Bax danışmaqdan
kəlmeyi-şəhadət belə gətirməyi
unutdun...
...
Gözümün önündəki pərdələr
açılmağa başladı...
Qeyb məgər nə yaxınmış...
Kaş ki iş işdən keçmiş
olmasaydı...
Nələr etməzdim ki!
Artıq heç bir dəyəri yox